ابني . و الرّجل يسبى فيلقى أخاه فيقول : هو أخي . و ليس لهم بيّنة إلّا قولهم .
قال : فقال : فما يقول فيهم الناس عندكم ؟ قلت : لا يورّثونهم لأنّه لم يكن لهم على ولادتهم بيّنة ، و إنما هي ولادة الشرك . فقال : سبحان اللّه إذا جاءت بابنها أو ابنتها و لم تزل مقرّة به و إذا عرف أخاه و كان ذلك في صحّة منهما و لم يزالا مقرّين بذلك ، ورث بعضهم من بعض .
( 4055 ) 2 - أبو عليّ الأشعريّ ، عن محمّد بن عبد الجبّار ، عن محمّد بن إسماعيل ، عن عليّ بن النعمان ، عن سعيد الأعرج ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال :
سألته عن رجلين حميلين جيء بهما من أرض الشرك . فقال أحدهما لصاحبه :
أنت أخي . فعرفا بذلك ، ثمّ اعتقا و مكثا مقرّين بالإخاء . ثمّ إنّ أحدهما مات ؟
فقال : الميراث للأخ . يصدّقان .
شرح
در حالىكه براى خويشاوندى خود حجت شرعى ندارند . ابو عبد الله گفت :
فقهاى كوفه چه مىگويند ؟ من گفتم : فقهاى كوفه نسب آنان را تأييد نمىكنند و قانون ارث را اجرا نمىدارند ، چرا كه براى خويشاوندى خود گواه شرعى ندارند و در بلاد شرك به دنيا آمدهاند . ابو عبد الله گفت : سبحان الله ، در صورتى كه مادرى دختر و پسر خود را به همراه آورده و هماره به فرزندى آنان اعتراف كرده است ؛ در صورتى كه بردهاى در حال صحت و سلامت فكرى برادرش را مىشناسد و هر دو به انتساب خود اعتراف دارند ، بايد از هم ارث ببرند .
توجه : ارث اين افراد بعد از آزادى مطرح مىشود .
* ( 4055 ) * 2 - به ابو عبد الله صادق ( ع ) گفتم : دو تن غلام از خطههاى شرك وارد كردهاند ، اين يك به ديگرى مىگويد تو برادر منى و به عنوان برادرى معروف مىشوند ؛ اگر بعد از مدتى هر دو آزاد شوند و باز هم به نسبت برادرى معترف باشند و سپس يكى از آن دو مرحوم شود ، ارث او چه حكمى پيدا مىكند ؟ ابو عبد الله گفت : ميراث او به برادرش مىرسد ، بايد اقرار و اعتراف آنان را تصديق كنند .