إليّ صفوان كتابا لموسى بن بكر فقال لي : هذا سماعي من موسى بن بكر و قرأته عليه فإذا فيه : موسى بن بكر ، عن عليّ بن سعيد ، عن زرارة قال : هذا ممّا ليس فيه اختلاف عند أصحابنا عن أبي عبد اللّه و عن أبي جعفر عليهما السّلام أنّهما سئلا عن امرأة تركت زوجها و أمها و ابنتيها . فقال : للزوج الرّبع و للأمّ السدس و للابنتين ما بقي : لأنّهما لو كانا رجلين لم يكن لهما شيء إلّا ما بقي . و لا تزاد المرأة أبدا على نصيب الرّجل لو كان مكانها .
و إن ترك الميّت أمّا أو أبا و امرأة و ابنة فإنّ الفريضة من أربعة و عشرين سهما للمرأة الثمن ثلاثة أسهم من أربعة و عشرين و لأحد الأبوين السدس أربعة أسهم و للابنة النصف اثنى عشر سهما . و بقي خمسة أسهم هي مردودة على سهام الابنة و أحد الأبوين على قدر سهامهما . و لا يردّ على المرأة
شرح
را از موسى بن بكر شنيدهام و احاديث آنرا نزد او خواندهام . در آن دفتر نوشته بود كه موسى بن بكر ، از على بن سعيد ، از زراره روايت كرده است كه اين مسائل مورد اتفاق شيعيان است و اصحاب ما از ابو عبد اللّه صادق و ابو جعفر باقر - عليهما السلام - روايت كردهاند : اگر خانمى مرحوم شود و وارثان او منحصر باشند به شوهر و مادر و دو دختر ، براى شوهر يك چهارم منظور مىشود و براى مادر يك ششم و آنچه باقى بماند سهم دو دختر خواهد بود . زيرا اگر به جاى اين دو دختر دو پسر فرض شوند ، باز همين بقيهء سهام را صاحب مىشوند .
هيچگاه سهم دختر از سهم پسر تجاوز نخواهد كرد ، گرچه پسر در جاى دختر قرار بگيرد .
و اگر كسى مرحوم شود و مادر يا پدر با همسر و يك دختر وارثان او باشند ، ميراث را به 24 قسمت مىكنند : سهم همسر يك هشتم است ، معادل با سه بيستوچهارم ؛ و سهم پدر - يا مادر - يك ششم است ، معادل با چهار بيست و چهارم ؛ و سهم يك دختر نصف ميراث است ، معادل با دوازده بيستوچهارم ؛ باقيماندهء ميراث ، كه پنج بيستوچهارم است ، بايد به همين تناسب بين دختر و پدر ، يا دختر و مادر تقسيم شود . در اينگونه موارد از مازاد فريضه به همسر