مجامعتها . يردّها على أهلها صاغرة و لا مهر لها . قلت : فإن كان دخل بها .
قال : إن كان علم بذلك قبل أن ينكحها - يعني المجامعة - ثمّ جامعها فقد رضي بها ، و إن لم يعلم إلّا بعد ما جامعها فإن شاء بعد أمسك و إن شاء طلّق .
( 2969 ) 19 - محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمّد ، عن ابن محبوب ، عن هشام بن سالم ، عن بريد العجليّ قال : سألت أبا جعفر عليه السّلام عن رجل تزوّج امرأة فزفّتها إليه اختها و كانت أكبر منها ، فادخلت منزل زوجها ليلا فعمدت إلى ثياب امرأته فنزعتها منها و لبستها ثمّ قعدت في حجلة اختها و نحّت امرأته و أطفت المصباح . و استحيت الجارية أن تتكلّم . فدخل الزّوج الحجلة فواقعها و هو يظنّ أنّها امرأته الّتي تزوّجها . فلمّا أصبح الرّجل قامت إليه امرأته فقالت له : أنا امرأتك فلانة الّتي تزوّجت ، و إنّ اختي مكرت بي فأخذت ثيابي فلبستها و قعدت في الحجلة و نحّتني . فنظر الرجل في ذلك فوجد كما ذكرت .
شرح
* ( 2969 ) * 19 - به ابو جعفر باقر ( ع ) گفتم : مردى با خانمى ازدواج مىكند و خواهر بزرگ عروس . عهدهدار عروسى و مراسم زفاف مىشود و شبانه عروس را به خانهء شوهرش مىبرد و لباس سفيد را از تن عروس درمىآورد و بر تن خود مىآرايد و بعد از آنكه عروس خانم را دور مىكند ، چراغ را خاموش مىكند و در حجله مىنشيند . عروسخانم حيا مىكند كه لب به اعتراض بگشايد و در نتيجه شوهر وارد حجله مىشود و با عروس قلابى مباشرت مىكند ، با اين تصور كه عروس اصلى است . صبح كه شوهر از حجله خارج مىشود ، عروس اصلى در برابر او قرار مىگيرد و مىگويد :
همسر تو - فلانى - من هستم ، و عقد ازدواج را به نام من و تو خواندهاند ، خواهرم تو را فريب داد : جامهء مرا از تن من برگرفت و بر تن خود آراست و مرا از حجله دور كرد و خود در جاى من نشست . شوهر باز مىنگرد و تحقيق مىكند و عروس واقعى را مىشناسد . اينك تكليف او چيست ؟ ابو جعفر