الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 392
باب كراهية كثرة الاكل ( 3593 ) 4 - حميد بن زياد ، عن الحسن بن محمّد بن سماعة ، عن وهيب ابن حفص ، عن أبي بصير ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : قال لي : يا أبا محمّد إنّ البطن ليطغى من أكله . و أقرب ما يكون العبد من اللّه جلّ و عزّ إذا خفّ بطنه . و أبغض ما يكون العبد إلى اللّه عزّ و جلّ إذا امتلأ بطنه . باب الاكل متكئا ( 3594 ) 2 - عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ، عن صفوان ، عن ابن مسكان ، عن الحسن الصيقل قال : سمعت أبا عبد اللّه عليه السّلام يقول : مرّت امرأة بذيّة برسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و هو يأكل و هو جالس على الحضيض . فقالت : يا محمّد إنّك شكمباره * ( 3593 ) * 4 - ابو عبد الله صادق ( ع ) به من گفت : شكم در اثر خوراك فراوان به طغيان و سركشى برمىخيزد : آدمى در لحظاتى به ذات ذوالجلال تقرب حاصل مىكند كه شكم او سبك باشد . و در لحظاتى دور و منفور مىشود كه شكم او سنگين باشد . ادب سفره * ( 3594 ) * 2 - شنيدم ابو عبد الله صادق ( ع ) مىگفت : رسول خدا بر روى زمين نشسته بود و غذا تناول مىكرد . خانمى بدزبان و ياوهگو بر آن سرور گذشت و گفت : اى محمد . مىبينم بسان بندگان لقمه برمىدارى و مانند بندگان بر سر غذا نشستهاى ؟ ! رسول خدا كه صلوات خدا بر او باد ، گفت : من بندهء خدا هستم . كسى بندهتر از من نيست . آن خانم گفت : يك لقمه از خوراكت را به من بده . رسول خدا يك لقمه از خوراك خود را به او تقديم كرد . آن خانم گفت : نه به خدا من همان لقمهء دهانت را مىخواهم . رسول