عمّار قال : قال أبو عبد اللّه عليه السّلام : النّحر في اللّبّة و الذّبح في الحلق .
( 3537 ) 2 - عليّ ، عن أبيه ، عن صفوان قال : سألت أبا الحسن عليه السّلام عن ذبح البقر في المنحر فقال : للبقر الذّبح و ما نحر فليس بذكّي .
( 3538 ) 3 - عدّة من أصحابنا ، عن سهل بن زياد ؛ و عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ، و عليّ بن محمّد ، عن أحمد بن محمّد ، عن ابن أبي نصر ، عن يونس بن يعقوب قال : قلت لأبي الحسن الأوّل عليه السّلام : إنّ أهل مكّة لا يذبحون البقر و إنّما ينحرون في اللّبّة . فما ترى في أكل لحمها ؟ قال : فقال عليه السّلام :
« فَذَبَحُوها وَ ما كادُوا يَفْعَلُونَ »
[ البقرة : 71 ] لا تأكل إلّا ما ذبح .
شرح
* ( 3537 ) * 2 - از ابو الحسن الرضا ( ع ) پرسيدم : اگر گاو را مانند شتر نحر كنند ، چه صورت دارد ؟ ابو الحسن گفت : گاو را بايد ذبح كنند .
گاوى كه نحر شود ، حلال نخواهد بود .
* ( 3538 ) * 3 - به ابو الحسن امام كاظم ( ع ) گفتم : اهالى مكه گاو را ذبح نمىكنند بلكه مانند شتر ، كارد را در زير حلقوم او فرومىبرند .
تناول گوشت آنچه صورت دارد ؟ ابو الحسن گفت : خداوند - عز و جل - گفته است : « بنى اسرائيل ، خواهى نخواهى ، گاو را ذبح كردند » . بنابراين از گوشت گاو تناول مكن ، جز درصورتىكه گلوى آن را بريده باشند .
توجه : قربانى شتر ، در سورهء كوثر ، به صورت نحر و شكافتن زير گلو مطرح شده و رسميت شرعى يافته است و باز در سورهء حج آيهء 37 تصريح شده است كه قربانى كردن شتر بايد ايستاده انجام گيرد ، كه باز هم به نحر شتر اشعار دارد . در آيهء 107 سورهء صافات توضيح مىدهد كه فداى اسماعيل ذبيح يك قوچ گشن بود كه آن را ذبيحه مىنامند . در آيهء 21 سورهء نمل اشاره مىكند پرندگان را بايد ذبح كنند و در آيهء 71 سورهء بقره تصريح مىكند كه گاو هم جزء ذبايح است . با توجه به اين آيات ، شرائط حلال