زرعه ولصاحب الأرض كرى أرضه .
( 2868 ) 2 - عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ، عن ابن فضّال ، عن عليّ بن عقبة ، عن موسى بن أكيل النميريّ ، عن محمّد بن مسلم ، عن أبي جعفر عليه السّلام في رجل اكترى دارا وفيها بستان ، فزرع في البستان وغرس نخلا وأشجارا وفواكه وغير ذلك ولم يستأمر في ذلك صاحب البستان . فقال : عليه الكرى ويقوّم صاحب الدّار الغرس والزّرع قيمة عدل فيعطيه الغارس إن كان استأمر وإلّا فعليه الكرى وله الغرس والزّرع يقلعه ويذهب به حيث شاء .
( 2869 ) 3 - محمّد بن يحيى ، عن محمّد بن الحسين ، عن يزيد بن
شرح
زمين مال زارع است وصاحب زمين مىتواند كرايهء زمين را مطالبه كند .
توجه : بنابر مذهب أهل بيت ، زمين ، ملك كسى نيست وحاصل زمين حق زارع است واگر زارع ، غاصب باشد ، فقط حق سرقفلى زمين را غصب كرده است نه ملك زمين را وتنها تكليفي كه بر عهدهء أو است ، راضى كردن صاحب زمين است . در اين زمينه به حديث شمارهء 2788 مراجعه شود .
* ( 2868 ) * 2 - به أبو جعفر باقر - عليه السلام - گفتم : مستأجر ، خانهاى را اجاره كرده است كه صحن خانه را باغستان كوچكى تشكيل مىدهد .
مستأجر ، بىآنكه از صاحب باغ اجازه بگيرد ، زمين باغ را كشت نموده ونهال خرما وميوه وچنار كاشته است . تكليف اين كشت ونهال چيست ؟
أبو جعفر گفت : مستأجر ، بايد كرايهء خود را بپردازد وصاحب خانه بايد كشت ونهال أو را به قيمت عادلانه تقويم كند وبهاى آن را به مستأجر بپردازد :
اگر مستأجر اجازه گرفته باشد ، والّا بايد كرايهء زمين را بپردازد ودر پايان مدت ، كشت وزرع خود را جمع كند وبا خود ببرد .
توجه : به حديث شمارهء 1068 گزيدهء فقيه مراجعه شود .
* ( 2869 ) * 3 - به أبو عبد اللّه صادق - عليه السلام - گفتم : اگر كسى نخل