قال : قلت لأبي عبد اللّه عليه السّلام : اشترى رجل تبن بيدر : كلّ كرّ بشيء معلوم ، فيقبض التبن ويبيعه قبل أن يكال الطّعام ؟ قال : لا بأس به .
( 2597 ) 9 - محمّد بن يحيى ، عن محمّد بن الحسين ، عن صفوان ، عن ابن مسكان ، عن إسحاق المدائنيّ قال : سألت أبا عبد اللّه عليه السّلام عن القوم يدخلون السّفينة يشترون الطّعام فيتساومون بها . ثمّ يشتري رجل منهم فيتساءلونه فيعطيهم ما يريدون من الطّعام فيكون صاحب الطّعام هو الذّي يدفعه إليهم ويقبض الثمن ؟ قال : لا بأس ما أراهم إلّا وقد شركوه فقلت : إنّ
شرح
را بخرد ، به اين صورت كه چون خرمن را بكوبند وگندم را پيمانه كنند ، به ازاى كاه هريك بشكهء گندم ، مبلغ معينى بپردازد . آيا بعد از آنكه خرمن را كوبيدند وكاه را جدا كردند ، مىتواند كاه را بردارد وبفروشد ، با آنكه هنوز گندم را پيمانه نكردهاند تا بهاى كاه را تسليم كند ؟ أبو عبد اللّه گفت : مانعى ندارد .
توجه : در آن عهد ، پيمانههاى بزرگى بهصورت بشكه ساخته بودند كه مىتوانست 1200 رطل گندم را يكجا مشخص كند ، اما پيمانهء بزرگى نبود كه بتواند وزن كاه را مشخص كند . لذا متداول شده بود كه ميزان كاه را براساس وزن گندم بسنجند وقيمت آن را معين كنند ، تا هم وزن كاه را برآورد كرده باشند وهم قيمت آن را مشخص كنند واز هردو جهت ، جهالت مرتفع شود .
* ( 2597 ) * 9 - به أبو عبد اللّه صادق ( ع ) گفتم : چند تن ، وارد كشتى مىشوند وگندم وارداتى را به قيمت مىرسانند ، ولى از ميان آن چند تن ، يك نفر متصدى خريد مىشود وبا صاحب گندم معامله مىكند . بعد ، هريك ، ميزان درخواستى خود را با اين خريدار كلى درميان مىنهد ، وبعد از تصويب همگانى ، بهاى آن را مىدهد وسهم گندم خود را دريافت مىكند :