( 2550 ) 10 - عدّة من أصحابنا ، عن أحمد بن محمّد ، عن ابن فضّال ، عن ابن بكير ، عن عبيد بن زرارة قال : سمعت أبا عبد اللّه عليه السّلام يقول : لا يكون الرّبا إلّا فيما يكال أو يوزن .
باب فضل التجارة والمواظبة عليها ( 2551 ) 11 - عليّ بن إبراهيم ، عن أبيه ، عن ابن أبي عمير ، عن عمر بن
شرح
شرح : قرآن مجيد ، در سورهء بقره آيهء 275 مىگويد : « هركس پند وموعظهء الهى بدو برسد واز ربا دست بردارد ، رباى گذشته به نفع أو چشمپوشى خواهد شد وكار أو با خدا است ، اما هركس بعد از توبه وبازگشت ، مجددا به كار رباخوارى بپردازد ، عذاب دوزخ در انتظار أو است » .
وباز در همين سورهء بقره آية 278 مىگويد : « اى مؤمنان . از خدا بپرهيزيد واز باقيماندهء ربا دست برداريد » . اين دو آيهء كريمه به صراحت اعلام مىكند كه خداوند - عز وجل - براي سهولت توبه ، از رباى گذشته ، چشمپوشى مىكند ، وهركس بخواهد توبه كند ، كافى است كه گذشتهها را بهسود خود بشمارد واز مطالبات باقيمانده دست بشويد . حديث امام باقر براساس اين حكم قرآني صادر شده است .
توجه : به حديث شمارهء 2879 مراجعه شود .
* ( 2550 ) * 10 - شنيدم أبو عبد اللّه صادق ( ع ) مىگفت : رباى تحريم شده ، در آن كالائى صورت مىگيرد كه با پيمانه ويا با سنگ وترازو مبادله شود .