باب ( 2431 ) 1 - محمّد بن يحيى ، عن أحمد بن محمّد بن عيسى ، عن ابن محبوب ، عن الحسن بن صالح ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : كان يقول : من فرّ من رجلين في القتال من الزّحف فقد فرّ . ومن فرّ من ثلاثة في القتال من الزّحف فلم يفرّ .
شرح
رزمندگان جمل ، طلحه وزبير - فرمانده شورشيان - را كشته بودند ، در نتيجهء شورش ، سركوب وفتنه خاموش شده بود وفراريان ومجروحان ديگر شورشى وفتنهگر محسوب نمىشدند تا كشتن آنان روا باشد ، ولذا أمير مؤمنان فرمود : هركس به خانهء خود پناه برد ودر را ببندد در أمان است . اما در جنگ صفين رئيس شورشيان - معاوية - زنده بود وخرگاه فرماندهيش بر سرپا بود واگر فراريان ومجروحان زنده مىماندند ، مجددا تحت لواى معاوية بر عليه حق مىشوريدند ، لذا با وجود زخم وجراحت ويا فرار از معركه ، شورشى به حساب مىآمدند ، لذا كشتن آنان واجب ولازم بود .