پاك است آن خدائى كه فرشتگان را با روح قدسى مىپروراند . بار خدايا مهربانيت بر خشمت پيشى دارد . خدائى جز تو نيست . تو بىهمتائى ، شريك و انباز ندارى . من بد كردهام و بر خود ستم راندهام ، تو مرا بيامرز و بر من رحمت آر كه جز تو گناه مرا نمىآمرزد » . و چون از بستر خواب برآمدى به كرانههاى آسمان بنگر و بگو : « بار خدايا حجاب شب چيزى را از ديدهات نهان نمىدارد و نه آسمان پر ستاره و نه زمين پر گهواره ، نه سياهى ابرها بر زبر سياهى شبها و نه درياى ژرف با امواجى چون كوه كه بر عرشه كشتيها مىخزد و بر ساحل نرم و هموار مىدود . خدايا تو از اشارهء چشمها و راز دلها با خبرى . ستارهها در كرانههاى افق خزيدند و چشمها در خواب ناز آرميدند و تو زنده و بيدار نگهبان كائناتى ، نه خستگى فرايت گيرد و نه خواب نازت در ربايد ، پاك است پروردگار جهانيان و معبود پيامبران و ستايش از آن او است » بعد از آن ، پنج آيه از آخر سورهء آل عمران را تلاوت كن كه مىگويد : « آفرينش آسمانها و زمين و بازگشت شب در پى روز ، براى صاحبان مغزها نشانهها دارد . آنان كه خدا را ياد مىكنند ايستاده و نشسته و به پهلو آرميده ، و در آفرينش آسمانها و زمين
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 358
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٥٨