نگريست و نگرانى مرا در چهرهام ديد ، گفت : اين نمازهاى نافله و روزههاى سنت مانند نماز و روزهء فريضه نيست كه هر كس ترك كند ، در تباهى سقوط كند . اينها عبادت اختيارى و افتخارى است . اگر از اداى آن باز ماندى يا در اثر خورد و خواب جوانى ترك كردى ، در فرصت مناسب قضاى آن را بجا مىآورى .
بندگان خداوند رضا نمىدادند كه يك روز عبادت آنان تام و كامل به پيشگاه خدا بالا رود و روز ديگر ناتمام و ناقص . چرا كه خداوند عز و جل مىگويد : « آن كسانى رستگارند كه بر نماز خود پايدارند » . و نيز بندگان خداوند رضا نمىدادند كه قبل از زوال خورشيد به نماز نافله بپردازند ، زيرا درهاى آسمان را هنگام زوال خورشيد مىگشايند .
( 1282 ) 3 - رسول خدا كه صلوات حق بر او نثار باد ، دو برابر نمازهاى فريضه ، نافله مىخواند و دو برابر روزهء فريضه ، روزهء نافله مىگرفت .
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 356
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٣٥٦