شرح : سجدهء بر خاك و فرآوردههاى نباتى آن ، يك اصل كلى است كه در سورهء بقره آيه بيست و يك و بيست و دو ريشهء قرآنى دارد . اما رسول خدا فراوردهء نباتى را ترجيح داد و بر روى حصير خرما سجده مىكرد . سجدهء بر پنبه و كتان و ساير مواد خوراكى و پوشاكى ، اشكال ذاتى ندارد ، بلكه به خاطر كوتهفكرى مردم از سجدهء بر آن منع شد ، تا مشركان نگويند : مسلمانان ، خواسته و متاع خود را سجده مىكنند . نظير اين نهى مصلحتى ، در حديث شمارهء 975 گذشت .
( 1044 ) 5 - ابو جعفر باقر ( ع ) و يا ابو عبد الله صادق ( ع ) گفت : انسان مىتواند بر سجادهء مويى و پشمى بايستد و بر روى خاك سجده كند . اگر سجادهء نماز از مواد نباتى باشد مىتواند بر روى آن بايستد و بر روى آن سجده كند .
( 1045 ) 6 - ابو الحسن الرضا ( ع ) گفت : بر روى قير و صاروج سجده مكن .
( 1046 ) 11 - ابو عبد الله صادق ( ع ) گفت : پدرم قطعهء حصيرى بر روى قالى مىگذاشت و روى آن سجده مىكرد ؛ موقعى كه حصير نبود ، مشتى ريگ
الكافي ( گزيده كافى ) ( فارسى ) — صفحة 240
مساهمون: الشيخ الكليني
ص٢٤٠