پيشانى او به خاك برسد .
مجموعهء آداب
( 1054 ) 1 - ابو جعفر باقر ( ع ) گفت : در حال قيام ، پايت را به هم مچسبان بلكه حد اقل سه بند انگشت و حد اكثر يك وجب ميان دو قدم فاصله بينداز . شانههايت را فرو انداز و دستها را به طور آزاد رها كن . مشت را گره مكن .
دو كف دست را روى ران و بالاى زانو قرار بده و به محل سجدهات نگاه كن .
در حال ركوع ، پاهايت را به خط كن و ميان دو پا يك وجب فاصله بگذار ، دو كف دست را بر روى زانوها استوار كن ؛ و موقع ركوع دست راست خود را قبل از دست چپ بر روى زانو بگذار و انگشتان دست را باز كن و زانو را در مشت بگير .
به هنگام ركوع ، موقعى كه انگشت دستها به سر زانو برسد ، حد اقل ركوع ، حاصل مىشود ، اما دوست دارم كف دستها را بر روى زانو استوار كنى و انگشتها را از هم باز كنى . و نيز ، پشت خود را قوز مكن و گردن خود را صاف و كشيده نگهدار .
و چشم خود را روى پاهايت بينداز . به هنگام سجده ، با گفتن اللَّه اكبر ، دستها را