مولانا صفدر شاه در كشمير به دنيا آمد و در همانجا به كسب علم پرداخت . چندين بار به ايران و عراق سفر كرد و از مراكز علمى بهره گرفت . شاگرد خاص عالم ربانى فقيه صمدانى ملا محمّد مقيم كشميرى پيوسته در سفر و حضر همراه او بود . ملا محمد قاسم داماد ملا محمد مقيم دختر خودش را به عقد او درآورد .
سيد صالح رضوى ، پدر مولانا سيد صفدر ، فردى مقدس و عابد بود و هنگام برگشت از خراسان در كابل فوت كرد . مردم كابل قبرش را زيارت مىكردند .
ملا صفدر ، تقوا و زهد و تواضع را از پدر بزرگوارش به ارث برده بود ، شوق مطالعه و علاقه به درس داشت .
بر احاديث مسلط بود و در تفسير و معانى و بيان ، فقه و تاريخ و نجوم و غيره مهارت داشت .
وقتى ملا محمد مقيم در حدود 1222 ه ق به لكنهو آمد ، ملا صفدر شاه هم همراه وى بود . منتظم الدوله حكيم نواب مهدى عليخان وزير الممالك از آنان استقبال كرد و احترام گذاشت و هنگامى كه به فرخآباد رفت ، مولانا صفدر شاه را هم همراه خود برد ، بعدها به كشمير رفت . اما وقتى كه فرزندش مولانا سيد على ، تحصيلاتش را در عراق تمام كرد ، به فرخآباد آمد و پدرش را پيش خود آورد . مولانا صفدر شاه روز پنجشنبه 17 رجب 1255 ه ق در لكنهو درگذشت . مرثيهء دردناك وى در ديوان رطب العرب نوشتهء مفتى محمّد عباس موجود است .
تصانيف او عبارتند از : اناسى العيون ، كشكول مشتمل بر سه جلد در زمينهء حديث ، مشكلات حديث و قرآن و تفسير و نوشتههايى چند دربارهء تحقيق و مطالعهء علوم و فنون مختلف .
فرزندان او عبارتند از : سيد عبد اللّه كه در هشتسالگى در سال 1244 ه ق فوت و سيد على كه در ترويج علوم و اشاعهء دين زحمت كشيد .
صفدر على شيرازى 1250 ه ق / 1833 م
مولانا صفدر بن حسن بن اسماعيل شيرازى ، فاضل و استاد ادبيات عرب و يكى از شاگردان محمد اصغر بن محمد حسين بود . وى تا سال 1250 ه ق زنده بوده و بعد از اين سال دار فانى را وداع گفته است . حاشيهء شرح شافيه از آثار اوست .