پيامبر خود را بكليهء اديان مسلط خواهد كرد .
5 - براى ثبات و استقامت مؤمنين بعد از رسول خدا در سورهء ابراهيم ، آيهء 27 ميفرمايد : خدا مؤمنين را در دنيا و آخرت در قول خود ثابت نگاه ميدارد .
6 - در بارهء دشمنان مؤمنين در سورهء تحريم ، آيهء 8 ميفرمايد : روزى كه خداى رؤف پيامبر و مؤمنين را رسوا نخواهد كرد .
7 - راجع بشفاعت آن حضرت در سورهء و الضحى ، آيهء 4 ميفرمايد : به زودى خدا آنقدر به تو ببخشد كه راضى شود .
8 - در بارهء فتنه و آشوبى كه بعد از آن حضرت دچار وصى او : على بن ابى طالب شد در سورهء زخرف ، آيهء 41 ميفرمايد : وقتى ترا از دنيا برديم از آنان انتقام خواهيم گرفت .
9 - راجع بثبوت خلافت فرزندان على بن ابى طالب عليه السّلام در سورهء نور ، آيهء 55 ميگويد : حتما آنان را در زمين خليفه خواهيم نمود .
10 - راجع بهجرت حضرت فاطمهء اطهر از مكه بمدينه در سورهء آل عمران آيهء 191 ميفرمايد : آن افرادى كه خدا را در حال ايستادن و نشستن ياد ميكنند ، إلى آخره .
رئيس توبهكنندگان چهار نفر بودند بدين شرح :
1 - حضرت آدم ، چنان كه در سورهء اعراف ، آيهء 22 از قول وى ميفرمايد :
گفتند : پروردگارا ! ما بنفس خود ظلم كرديم إلى آخره .
2 - حضرت يونس ، چنان كه در سورهء انبياء ، آيه 87 از قول او ميفرمايد :
بار خدايا ! تو پاك و منزه هستى و من از ستمكارانم .
3 - حضرت داود ، چنان كه در سورهء ص ، آيهء 42 ميفرمايد : داود به خاك افتاد و توبه كرد .
4 - فاطمهء اطهر ، چنان كه در سورهء آل عمران ، آيه 191 ميفرمايد : آن
بحار الأنوار ( ج 43 ) ( زندگانى حضرت فاطمه س ) ( فارسى ) — صفحة 42
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٤٢