مسأله 3 - اگر زنى را عقد نمايد و به آن دخول كند ، دختر آن زن و هر چقدر پايين رود به آن مرد حرام مىگردد . حتى اگر اين دخول در عقب واقع شده باشد . ولى اگر دخول صورت نگرفته باشد آن دختر عيناً حرام نيست و تنها جمع مادر و دختر حرام است . پس تا زمانى كه مادر در عقد او باشد نمىتواند دختر را هم به عقد خود در آورد ، ولى اگر مادر از نكاح او خارج شد چه او را طلاق دهد ، چه فوت نمايد ، در اين صورت عقد كردن آن دختر جايز است .
مسأله 4 - در حرمت دختر براى شوهر فرقى نيست كه در همان زمان دختر داشته باشد و يا اينكه بعد از زوجيت با او داراى دختر شود ، مانند اينكه بعد از خروج از زوجيت او از شوهر ديگرش دخترى به دنيا آورد ، بنابراين در صورتى كه مردى زنى را عقد كرده و به او دخول نمايد و آنگاه او را طلاق دهد ، زن هم شوهر كرده و از شوهر دوم دخترى به دنيا آورد ، آن دختر به آن شوهر اول حرام است .
مسأله 5 - اين حرمتهاى چهارگانه كه بدون هيچ اشكالى به نكاح صحيح و وطى صحيح واقع مىشود آيا به وطى به شبيه هم واقع گردد ؟ دو قول است و نزديكتر به احتياط و معروفترين آنها اين است كه اثر مترتّب مىشود . پس اگر پسر با زنى زنا نمايد آن زن به پدر پسر حرام مىشود و همچنين مادر و دختر زانيه هم به زانى حرام مىشوند ، وطى به شبهه هم همين حكم را دارد . بله ، زنا بعد از ازدواج باعث حرمت نمىگردد به اين كه بعد از وى باشد و چه قبل از آن . بنابراين اگر كسى با زنى ازدواج نمايد آنگاه با دختر و يا مادرش زنا كند ، آن زن به او حرام نمىشود . همچنين اگر پدرى با زن پسرش زنا كند ، آن زن بر پسرش حرام نمىشود و يا اگر پسرى با زن پدرش زنا كند ، آن زن بر پدر حرام نمىشود .
مسأله 6 - اينكه دخول زنا در قُبُل باشد يا دُبُر تفاوتى ندارد . همچنين در وطى به شبهه .
مسأله 7 - در صورتى كه به وقوع زنا علم داشته باشد و ليكن نداند كه قبل از عقد زنا كرده است يا بعد از آن ، بايد بنابر اين بگذارد كه بعد از عقد بوده و عقدش صحيح است .
مسأله 8 - در صورتى كه زنى را با شهوت لمس نمايد و يا با شهوت به او نگاه كند ، ازدواج پسر و پدر با آن زن به اين واسطه حرام نمىشود ، مادر آن زن نيز به آنها حرام نمىگردد . بله اگر پدرى با شهوت كنيز خود را لمس نمايد و يا جايى كه نظر كردن به آنجا براى او حلال است نگاه كند حتى اگر هم بدون شهوت باشد ، آن كنيز به صورت مطلق به پسر آن پدر حرام است ، و بنابر اقوى عكس آن هم همين حكم را دارد .
مسأله 9 - كسى كه زنى را عقد كرده است جايز نيست كه به همراه او برادرزاده يا خواهر زادهء او را هم عقد كند مگر آنكه او اجازه داده باشد و در عموميت اين حكم فرقى نيست
مباحث حقوقى تحرير الوسيلة ( فارسى ) — صفحة 393
مساهمون: السيد الخميني
ص٣٩٣