مسأله 22 - ازدواج با زنى كه احتمال راستگويى در او مىرود و ادعا مىكند بى شوهر است جايز است و نيازى به جستجو و نهى در مورد او نيست . حتى در مورد زنى كه قبلًا شوهر داشته و ادعا كند كه شوهرش او را طلاق داده و يا مرده است . بله اگر زن مورد اتهام باشد بايست در مورد او فحص و جستجو شود . پس اگر زنى كه شوهرش غايب است و غيبت او آن قدر طولانى شده است كه معلوم نيست مرده است يا زنده ، اگر در اين حالت ادعا نمايد كه من فهميدهام شوهر مرده و نيز از راه امارات و قرائن و اخبارى كه به من رسيد به دست آوردهام جايز است كه با او ازدواج نمايد حتى اگر سخنان آن زن علم آور نباشد . وكيل هم مىتواند اين عقد را براى آنها جارى سازد . البته در صورتى كه وكيل يقين نداشته باشد كه آن دروغ مىگويد . امّا به احتياط نزديكتر آن است كه اين چنين زنان را عقد نكند به خصوص در زمانى كه او مورد اتهام است .
مسأله 23 - اگر مرد با زنى ازدواج كند كه قبلًا ادعا كرده كه بى شوهر است امّا بعد از ازدواج مردى پيدا شود و مدعى شود كه او همسر من است ، اين ادعا هم عليه زن مطرح است و هم عليه شوهر فعلى . پس اگر مدّعى اقامهء بيّنه نمايد به اين معنا كه دو شاهد عادل بياورد و به نفع او شهادت بدهند ، زن و شوهر از هم جدا شده و زن تسليم شوهر قبلى مىگردد . ولى اگر مدّعى اقامهء بينه نكند هم زن بايست قسم بخورد هم شوهر جديد پس اگر زن و شوهر هر دو با هم قسم خوردند ، ادعاى مدّعى ساقط مىگردد . حال اگر آن دو نفر نكول كنند حاكم قسم را به مدّعى رد مىكند و يا آنها نيز مىتوانند قسم را به مدعى رد كنند در اين صورت اگر او قسم خورد كه ادعايش ثابت مىشود ولى اگر يكى از دو نفر قسم بخورد و يكى ديگر نكول نمايد پس يا حاكم و يا نكول كننده قسم را به مدعى رد مىكنند اگر مدعى سوگند بخورد كه ادعاى او فقط نسبت به كسى كه اداء سوگند كرده ساقط و نسبت به ديگرى برقرار است امّا اين ثبوت نسبت آن كه قسم نخورد ، اثر ندارد . پس اگر آن كس كه قسم خورده شوهر دوم است و زن ناكل بوده ، اين نكول نسبت به حق شوهرش بى اثر است جز اينكه آن شوهر بميرد و يا او را طلاق دهد به شوهر اوّل باز مىگردد . و اگر آن كس كه قسم خورده خود زن باشد و ناكل شوهر جديد باشد ، دعواى مدعى نسبت به او نيز ساقط است و به هيچ وجه راهى به زن ندارد حتى اگر شوهر دوم فوت نموده يا طلاقش دهد .
مسأله 24 - در صورتى كه زنى مدعى شود شوهر ندارد و مردى نيز با او ازدواج نمايد . و آنگاه خود او ادعا نمايد كه شوهر داشته اين ادّعا از او پذيرفته نمىشود ، بله اگر او اقامه بينه نمايد بين او شوهرش جدايى مىاندازد . شهادت هم همين مقدار كافى است كه بگويند زن در روزى كه به عقد شوهر جديد در آمده ، شوهر داشته است و لازم نيست
مباحث حقوقى تحرير الوسيلة ( فارسى ) — صفحة 369
مساهمون: السيد الخميني
ص٣٦٩