سپس خود بازگشت و او جلودى و ورقاء ، امان خواست . آنها به او امان دادند و ورقاء از سوى مأمون و فضل بن سهل [ وزير مأمون ] برايش امان گرفت كه او نيز پذيرفت و ده روز مانده به پايان ذىالحجه سال دويست به مكه آمد و جلودى او را در مكه به بالاى منبر برد . جلودى خود در جايى بالاتر به منبر رفته بود . او قباى سياهى بر تن كرده بود و از قيام خود پوزش مىخواست چون شنيده بود كه مأمون مرده است ولى حال كه دانسته او زنده است خود را خلع مىكند و پوزش مىخواهد و استغفار مىكند . آن گاه به سوى عراق رفت و در مرو ، به مأمون رسيد ، مأمون او را مورد عفو قرار داد و مدت كوتاهى زنده بود و پس از آن به مرگ ناگهانى در گرگان مرد . مأمون بر او نماز خواند و بر لحد او قرار گرفت و گفت : اين خويشى بود كه چندين سال از ما گسسته بود . او در شعبان سال دويست و سه وفات يافت و علت مرگ او ، آنچنان كه مىگويند ، آن بود كه يك روز نزديكى كرد و سپس به حمام رفت و حجامت كرد . « 1 » در زمان خلافت مأمون و پس از شكست دادن طالبىها ، عيسى بن يزيد جلودى والى مكه شد . در خبر مربوط به ديباجه كه ذهبى در « تاريخ اسلام » نقل كرده آمده است كه عيسى جلودى به هنگام خروج ديباجه به عراق ، فرزندش محمد را جانشين خود در مكه قرار داد .
ابنحزم نيز در « جمهرة » « 2 » ، در تأييد ولايت جلودى بر مكه ، يادآور شده كه يزيد بن محمد بن حنظله مخزومى ، از سوى عيسى بن يزيد جلودى به عنوان جانشين تعيين شده بود كه ابراهيم بن موسى بن جعفر بن محمد بن على بن حسين به زور وارد مكه شد و يزيد بن محمد را به قتل رساند . كشته شدن او در سال دويست و دو بوده است . هر چند كه ابراهيم بن موسى در اين سال ، والى مكه بوده است .
پس از عزل جلودى ، هارون بن مسيب « 3 » به عنوان ولايت مكه منصوب شد ، زيرا از
هامش
( 1 ) . تاريخ الرسلوالملوك ، ج 8 ، ص 539 ( حوادثسال 200 ه . » ؛ الكاملفى التاريخ ، ج 6 ، ص 313 ، 312 و 356 .
( 2 ) . جمهرة انساب العرب ، ص 143 .
( 3 ) . تاريخ الرسل والملوك ، ج 8 ، صص 535 و 539 .