مىرود و بيت يَنْبُعى نام دارد و ديگر چاهى كه سمت شُبَيكه است و به آن چاه نَشْوة مىگويند .
- چاه ديگرى در الشُبَيكه نزديك قبرستان كنار خانههاى رقيه كه به آن مجنه مىگويند و داراى دو دهانه است .
- چاهى در نزديكى باب شبيكه كه عفيف هِبِى آن را مرمّت كرد و در آنجا سقاخانهاى ساخت كه فعلًا ويران است .
- چاهى در پايين مكه كه به آن خرابهء قريش مىگويند و شهاب بركوتبن عبداللَّه مكينى آن را بازسازى كرد .
- چاهى در وسط « السويقه » كه بالاتر از آن ، خانهاى است كه به « لبلينى » منسوب است و مىگويند از آثار عبداللَّه بن زبير است . ( خداوند آگاه است ) .
- چاهى كه در محل معروف به « دار الحفره » در سويقه قرار دارد .
- چاهى در قعيقعان ، در موقوفهء علىبن ابىبكربن عمران عطار .
اين بود چاههايى كه در محدودهء باروى مكه از وجود آنها خبر دارم و چاههايى را كه خشك شدهاند ، ياد نكردم و همهء آنها وقف همگانى است ، جز حلقه چاههايى كه در خانهء المطيبيز در بالاى مكه و در خانهء قائد زينالدين شُكْر و در خانهء احمد دورى و بالأخره در خانهء يَنْبُعى قرار دارند .
چاههاى ميان باب معلّاة و منا
ميان باب مُعَلّاة و منا ، تعداد هفده حلقه چاه وجود دارد كه عبارتند از :
- چاهى نزديك باب مُعلّاة ، كه به امّ سليمان صوفى منسوب است و كنار قبر اوست .
اين چاه به ملك مسعود حاكمِ مكه نيز منسوب است .
- چاهى كه به آن « بئر طواشى » مىگويند و در قسمت بالاى قبرستان واقع است .
- چاهى در بوستانى كه قائد سعدالدين جَبْرَوَه آن را تأسيس كرد .
- چاهى در بوستانِ روبهروى آن ، در سمت منا .