مهدى ( هدايتكننده ) در اديان
محدثين و ادبا و شاعران عنوان « مهدى » را براى هر كس كه لباس هدايت و صلاح و نيكى پوشيد و به حق و خير و صراط مستقيم فرا خواند ، به كار مىبرند پيامبر اكرم ( ص ) نيز به همين معنا و در مناسبتى كه با مسلمانان سخن مىگفت اين كلمه را به كار برد و فرمود : و اگر على ( ع ) را به امامت خود ( به فرماندهى خود ) برگزينيد - اگر چه مىدانم اين كار را نمىكنيد - خواهيد ديد كه او هادى و مهدى شما بوده و شما را به راه راست رهنمون مىشود . و امام جعفر صادق ( ع ) نيز آنگونه كه در روايت ابا بصير آمده ، امامان دوازدهگانه را به همين عنوان توصيف مىكند و مىفرمايد : از ما دوازده تن « مهدى » است كه شش تن آمده و شش تن ديگر خواهند آمد كه خداوند متعال با نفر ششم اين شش نفر بعدى آنچه را كه دوست مىدارد مىكند . جز امام صادق ( ع ) ، ديگر ائمه نيز امامان را به همين عنوان توصيف كردهاند و هنگامى كه به امام صادق گفته شد شما مهدى اهل بيت هستيد ؟ پاسخ فرمود : همگى ما مهدى هستيم كه به حق و صراط مستقيم ، رهنمون مىكنيم .
شعرا نيز در مدح خلفاى عباسى و اموى براى ريا كارى و شيرينزبانى و از سر چشمداشت هديههاى آنها ، همين كلمه را به كار بردهاند و برخى از تابعين عمر بن - عبد العزيز را به عنوان مهدى و از جمله ائمه هدى برشمرده زيرا او عدالت داشته و در سير و سلوك خود راه درست مىپيمود و پس از يك عده كسانى كه همه گونه ظلم و ستم و زير پا گذاردن ارزشها و اخلاق روا داشتند ، به حكومت رسيد .
حضرت على عليه السلام نيز در توصيف ائمه اهل بيت ، به محتواى كلمه مهدى