فرمود : ميان ما و شما خويشاوندى است . پرسيد چگونه ؟ گفت : عبد اللّه بن عامر بن كرز دو تن از دختران يزدگرد را بدست آورد و آنها را نزد عثمان فرستاد كه او يكى را به امام حسن و ديگرى را به امام حسين بخشيد كه هر دو به هنگام وضع حمل ، وفات يافتند و آنكه متعلق به امام حسين بود على بن الحسين را زاييد .
به نظر مىرسد كه ميان راويان و مورخين در اينكه مادر امام زين العابدين از دختران پادشاهان فارس بوده و او به اتفاق يك يا دو خواهرش به اسارت افتاد و به ازدواج امام حسين ( ع ) درآمد ، مهمترين مورد اختلاف ميان آنها در آن است كه او در زمان عمر بن الخطاب يا عثمان بن عفان و يا بالاخره زمان على بن ابى طالب امير المؤمنين ( ع ) و به وسيله كارگزار او در يكى از بلاد شرق يعنى حارث بن جابر الحنفى ، به اسارت درآمده است . و آنچه كه يكى از دو روايت آخرى را درستتر و قابلقبولتر مىسازد آن است كه امام زين العابدين به هنگام وفات پدرش ( امام حسين ( ع ) ) بين بيست و يك و بيست و پنج سال سن داشت و ميان فاجعهء كربلا و وفات عمر بن الخطاب ، حدود چهل يا اندكى كمتر سال فاصله بود .
و در يكى از روايات آمده كه مادر امام سجاد پس از روزهاى اندكى از ولادت ايشان ، وفات يافت و هنگامى كه محمد بن ابى بكر در مصر كشته شد امام حسين با خواهر او ازدواج كرد و همين يك تربيت و پرورش او ( امام سجاد ) را بر عهده گرفت و بعضى راويان بر آنند كه او همراه حسين ماند و فاجعه كربلا را درك كرد و از شدت ناراحتى وارد شده بر او به خاطر امام حسين ، خود را به فرات انداخت ، چيزهاى ديگرى نيز گفته شده است كه ما به صحت و سقم اين جنبهها كارى نداريم ، راويان مدعيند كه هيچ يك از اهل مدينه مايل به ازدواج با زرخريدان نبودند ولى وقتى على بن الحسين به دنيا آمد به اين كار تمايل نشان دادند .
در هر صورت بيشتر راويان بر آنند كه ولادت آن حضرت ( امام سجاد ( ع ) ) بين پنجم و دهم شعبان سال سى و هشت يا سى و هفت هجرى بوده كه نيمهء جمادى الثانى را نيز گفتهاند بنابراين او به هنگامى كه پس از كشته شدن پدرش ، عهدهدار امامت گرديد بيست و دو يا بيست و سه سال سن داشت و در صورتى كه ولادت او را آنچنان كه گفته شده سال سى بگيريم به هنگام شهادت پدر ، سىساله بوده است . امامت آن حضرت سى و چهار سال بدرازا كشيد و طى آن با حكومت يزيد بن معاويه و مروان بن الحكم و عبد الملك بن - مروان ، معاصر بود و همانگونه كه در بيشتر روايات شيعى آمده در زمان وليد بن -
سيرة الأئمة الاثني عشر ( ع ) ( زندگانى دوازده امام ع ) ( فارسي ) — صفحة 123
مساهمون: هاشم معروف الحسني
ص١٢٣