پرش به محتوای اصلی

ترجمه تفسير مجمع البيان (فارسى)ج ۳ — صفحه 45

پدیدآورندگان:

ص۴۵

بيان آيه 236

شرح لغات :

موسع : كسى كه از نظر ثروت و مال بىنياز و در سعه است . مقتر : تنگدست .

تفسير :

سپس خداوند در اين آيه حكم طلاق زنان قبل از آميزش و دست زدن به آنها يا مهر قرار دادن بيان مىكند . « لا جُناحَ عَلَيْكُمْ إِنْ طَلَّقْتُمُ النِّساءَ ما لَمْ تَمَسُّوهُنَّ » : براى اينكه كسى توهم نكند كه در اين حال يعنى قبل از دست يافتن طلاق جائز نيست اين آيه حكم جواز و مباح بودن آن را بيان مىكند . « أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً » : يا قبل از آنكه مهر و صداق را مقرر و معين كنيد از اينكه جمله بعدى آيه با كلمه « او » آمده به معناى « يا » مىفهميم كه در صورت اول ، مهر معين شده و فقط تماس و آميزش صورت نگرفته است و الا اگر منظور جمع اين دو قسمت بود يعنى هم مهر معين نشده و هم آميزش نشده باشد بايد با كلمه « و » قسمت دوم بيان ميشد . بنا بر اين از آيه ، حكم دو صورت معلوم مىشود . 1 - مهر معين شده ولى تماس برقرار نشده 2 - مهر معين نشده است و در هر دو صورت طلاق جائز است . سؤال : چرا قيد « ما لَمْ تَمَسُّوهُنَّ » ( تا وقتى به آنها دست نيافته‌ايد ) در جواز طلاق آمده با اينكه ميدانيم چه عمل آميزشى صورت گرفته باشد و چه نگرفته باشد در هر دو صورت