بيان آيه 281
شأن نزول :
اين آخرين آيهاى است كه از قرآن نازل گشت و جبرئيل گفت : او را آيه 281 از سورهء بقره قرار ده ( ابن عباس - سدى ) مفسرين مىگويند : وقتى كه آيه
« إِنَّكَ مَيِّتٌ
وَ إِنَّهُمْ مَيِّتُونَ »
« 1 » ( تو اى پيغمبر مىميرى و آنها نيز خواهند مرد ) نازل گشت رسول اكرم فرمود اى كاش ميدانستم اين مطلب ( مردن من ) كى خواهد بود سپس سورهء
« إِذا جاءَ نَصْرُ اللَّهِ . . . »
نازل شد رسول اكرم ( ص ) فاصله بين تكبير و قرائت ساكت شده ميفرمود
« سبحان اللَّه و بحمده استغفر اللَّه و اتوب اليه »
سپس به حضرت عرض كردند شما پيش از اين ، اين جمله را نميفرموديد ؟ فرمود خبر مرگ من داده شد ( يعنى معلوم گشت كه چه وقت خواهم مرد ) سپس آن حضرت گريه سختى كرد عرض كردند يا رسول اللَّه براى مرگ گريه مىكنيد در صورتى كه خداوند گناه گذشته و آينده شما را بخشيده است فرمود چگونه است خوف مرگ ؟ تنگى قبر ؟ تاريكى آن ؟ و چگونه است قيامت و وحشتهاى قيامت ؟
بعد از آن ، رسول اكرم ( ص ) مدت يك سال زنده ماند تا اين كه آيه
« لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ »
« 2 » ( پيغمبرى از خود شما آمد كه از فقر و هلاكت شما در سختى بود ) نازل گشت و اين آخرين سورهاى بود كه بطور كامل بر آن حضرت فرود آمد . بعد از آن پيغمبر ( ص ) شش ماه زنده بود تا براى حجة الوداع به طرف مكه حركت كرد در ميان راه اين آيه
« يَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّساءِ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ »
« 3 » ( در مورد زنها از تو سؤال مىكنند بگو خدا براى شما بيان مىكند ) نازل شد و اين آيه
هامش
( 1 ) - آيه 30 از سورهء زمر
( 2 ) - آيه 128 از سورهء توبه
( 3 ) - آيه 127 از سورهء نساء