آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ »
اى كسانى كه ايمان آوردهايد بترسيد از خدا در كار ربا و در همه چيزهايى كه شما را از آن نهى نموده است .
« وَ ذَرُوا ما بَقِيَ مِنَ الرِّبا »
يعنى و آنچه از ربا باقيمانده رها كنيد و آن را نگيريد و فقط اكتفاء كنيد به گرفتن اصل سرمايه .
« إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ »
يعنى هر كه مؤمن باشد اينست حكم و دستور او و كسى كه مؤمن نباشد او در حال جنگ با خدا است . بعضى گفتهاند يعنى اگر تصديق كنيد حرمت ربا و مفسدههايى را كه ربا در بردارد و خدا ميداند .
« فَإِنْ لَمْ تَفْعَلُوا »
و اگر امر و فرمان خدا را نمىپذيريد و بدان گردن نمىنهيد و از باقيمانده ربا دست برنمىداريد .
« فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ »
پس يقين كنيد و بدانيد كه جنگ با خدا و پيامبر است يعنى بدانيد كه شما چون مخالفت دستور خدا و رسول را كردهايد در دنيا مستحق كشتن و در آخرت سزاوار آتش خواهيد بود و بعضى از ( قراء ) كلمهء ( فأذنوا ) را به مد همزه و كسر ( ذا ) خواندهاند و بنا بر اين قرائت به معناى ( فاعلموا ) است كه به معناى امر مىباشد يعنى هر كه از ربا گرفتن دست بردار نيست او را به دشمنى با خدا و رسول اعلام داريد و اين آيه ، بيان كننده و حاكى از بزرگى گناه رباست و بعضى گفتهاند كسى كه با ربا معامله مىكند امام ، او را توبه مىدهد اگر توبه كرد رها مىشود و گرنه بايد او را بكشند و امام صادق ( ع ) فرمود : هر كس ربا مىخورد نخست بعد از روشن شدن ، او را تأديب مىكنند اگر باز ربا خورد دفعهء دوم هم او را ادب مىكنند و چنان كه پس از آن ربا گرفت او را مىكشند .
« وَ إِنْ تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُؤُسُ أَمْوالِكُمْ »
و اگر از اين كه معتقد به حليت ربا بوديد توبه كرده و اقرار به حرمت آن نموديد اصل مال شما بدون زيان از آن شما است
« لا تَظْلِمُونَ وَ لا تُظْلَمُونَ »
بگرفتن اصل مال نه به كسى ستم كردهايد نه به كم نمودن از اصل مال به شما ستم شده است .