دوّم هجرت در آغاز هيجدهمين ماه هجرت در سرزمين بدر واقع شد .
امام على ( ع ) پرچمدار اين جنگ بود ، هنگامى كه سپاه اسلام و كفر در برابر هم قرار گرفتند ، سه نفر از سران دشمن بنامهاى : عتبه ، شيبه و وليد « 1 » به ميدان تاختند و گفتند : اى محمّد ! همتاهاى ما از قريش را بجنگ ما بفرست .
انصار ( مسلمين مدينه ) به پيش آمدند كه به جنگ آن سه نفر بروند ، پيامبر ( ص ) آنها را رد كرد و دستور داد امام على ( ع ) و حمزه و عبيدة بن حارث ( پسر عموى پيامبر ) به ميدان آن سه نفر بروند .
به تناسب سن ، عبيده به عتبه حمله كرد ، و شيبه با حمزه نبرد كردند ، و على ( ع ) به وليد حمله نمود .
عبيده بر عتبه حمله كرد و تيغى بر فرق سر عتبه وارد ساخت كه تا نيمهء سر او را مجروح ساخت ، عتبه بر ساق پاى عبيده شمشير زد به طورى كه ساق پاى او را قطع كرد ، و هر دو مجروح به زمين افتادند .
از سوى ديگر شيبه بر حمزه ( ع ) حمله كرد و مدّتى با شمشير جنگيدند تا جدا شدند .
و امام على ( ع ) بر همآورد خود وليد حمله كرد ، و شمشيرى بر دوش وليد زد كه سر آن از زير بغل او بيرون آمد .
روايت شده : بازوان وليد بقدرى ستبر و بزرگ بود كه وقتى آن را بلند مىكرد صورتش را مىپوشانيد ، سپس حمزه و شيبه بهم چسبيدند ، مسلمانان فرياد زدند : اى على ! آيا اين سگ را نمىبينى كه چگونه بر عمويت غلبه كرده است ؟
حضرت على ( ع ) بر شيبه حمله كرد ، و به حمزه كه قامتش بلندتر از شيبه بود فرمود ، سر خود را فرود آور ، حمزه سرش را در گريبان خود به زير آورد ، على ( ع ) به شيبه آنچنان شمشير زد كه نصف سر او را به زمين افكند و او را به هلاكت
هامش
( 1 ) عتبه پدر هند جگر خوار بود ، شيبه برادر عتبه بود ، و وليد پسر عتبه برادر هند بود . ( مترجم ) .