و آن آيه را تا انتها بخواند ، و خواندنش را در پايان آيه قطع كند . . . و ظاهر اين گفته عموميت دارد .
پس براى قارى قرآن روا نيست در اثناى آيه ، و روى يكى از كلمات آن قرائت خود را قطع كند ، در نماز باشد يا در غير نماز - فرقى نمىكند .
در النشر باز از همان ابن ابى الهذيل ، آورده است كه گفت : قاريان قرآن كراهت داشتند قسمتى از آيه را بخوانند و قسمت ديگرش را رها كنند ، و اين مساله اعم است از اينكه قرائت آيه در نماز ، يا در خارج آن باشد .
و عبداللّه بن ابى الهذيل ، يكى از بزرگان تابعين « 35 » است ، و لفظ « كانوا » دلالت دارد به اينكه ، اصحاب رضوان اللّه عليهم اجمعين - قطع در اثناى آيه ، و ترك قسمتى از آن را مكروه مىدانستند . پايان سخن از النشر .
هامش
( 35 ) - تابعين به كسانى از مسلمانان صدر اول اسلام اطلاق مىشود كه معاصر پيامبر اكرماند ولى به حضور انورش نرسيده و با اصحاب آن بزرگوار ملاقات كردهاند و اصحاب نيز كسانى هستند كه حضور پر فيض آن جناب را درك كردهاند .