مطلب حكم كلى نمود مكر اينكه بكوئيم وقتىكه ابستن مىشود ماداميكه طفل أو سالم است شير بدهد وهمينكه ضرر شير بطفل مىرسد كه ضعيف ولاغر مىشود شير را قطع كند
أغلب در وقت شير دادن حيض بكلّى موقوف مىشود واين براي انست كه زيادتى خون بطرف پستان رفته مستحيل بشير مىشود پس در ميان ترشح شير وجريان حيض نسبت ورابطهء هست چنانچه أغلب وقتىكه حيض مىشوند شيرشان كم وكمرنك مىشود در اين حالت بايد طفل را از شير بريد اما با وجود جريان حيض هركاه هيچ ضررى عارض نشود وطفل در كمال سلامت باشد بايد همانطور شير بدهد بسيار شايع است كه در زنان شيرده از هنكام وضع حمل ماهبهماه همانطور كه عادت مىشدند عادت مىشوند وبا وجود ان طفل انها سالم است وقتىكه مىخواهند دايه انتخاب كنند نبايد دايهء را كه حايض مىشود انتخاب نمايند بجهة اينكه رجوع حيض دليل است بر اينكه شير يا بزودى كم يا تمام مىشود
طريقهء سابعه - در اندازهء شير وغذا دادن أطفال ودر ان سه مطلب است
مطلب اوّل [ در هفتههاى اوّل ]
در هفتههاى اوّل بطور اطمينان بكذارند نوزاد هرچند مرتبه وهر مقدار كه مىخواهد شير بخورد بجهة اينكه هنوز عادت بمكيدن نكرده كم مىخورد ودر بيست وچهار ساعت در فاصلههاى شير دادن مىخوابد وچندين دفعه راحت مىكند پس بعد از ان اكر مقتضى باشد دفعات شير دادنها را زياد كنند اما اكر شير زياد خورده باشد بخواهند كمتر بدهند بايد أو را در هواي خوب بتفرج ببرند تا تقاضاى شير را فراموش نمايد پس از ان براي خوبى حالت نوزاد شير دادن را منظّم وعدد دفعات آن را معين نمايند بجهة اينكه منظم كردن وتعيين دفعات ان از براي صحّت أو لازم است ومخصوصا بايد ملتفت هضم ان باشند اكر هضم نمىكند برحسب ان كم ومنظم نمايند وهم منظم كردن ان فائدهء ديكر دارد