آن 10 متر است و روى آن سنكفرش شده و در ابتداى آن دروازهاى است كه بوسيله آن وارد پل ميشوند . در طرفين اين پل در بالا 90 طاق كوچك گالرى مانند وجود دارد كه ديوارهء پل را تشكيل ميدهد و عابرين از روى اين پل بوسيله اين طاقها كه از هردو طرف باز هستند مىتوانند رودخانه را تماشا كنند . در ميان اين طاقها در امتداد پل راه باريكى است كه عرض آن كمتر از يك متر و بوسيله طاقها به راه شوسه پل ارتباط دارد . اين گالرى در وسط پل كمى وسعت پيدا مىكند و اطاقهاى كوچكى را تشكيل ميدهد تا مسافرينى كه دير به شهر رسيدهاند بتوانند شب را در پشت دروازه بسته بسر برند و در آنها منزل نمايند . اين اطاقهاى انتظار بادقت و سليقه خاصى كه كمتر در ايران ديده مىشود ساخته شده و بوسيله 25 تا 30 پله با رودخانه ارتباط دارند و مسافرين مىتوانند از اين پلهها پائين رفته و از رودخانه آب بردارند . چنين به نظر ميآيد كه اين اطاقها در زمان شاه عباس دوم داراى نقاشيهائى بوده است .
در زير پل هم سكوهاى سنگى در جنب پايه طاقها ساخته شده كه ميتوان در موقع كمآبى در روى آنها گردش كرد . چهار برج مدور نيز در چهار انتهاى پل ساخته شده كه داراى پلكانهائيست و ميتوان بوسيله آنها پائين رفت و به آب رسيد .
در زير پل يك سلسله سقفهائى با نظم و ترتيب خاصى با آجر ساخته شده است ، عكسى كه ما از آن نشان ميدهيم تا اندازهاى اين شاهكار باعظمت را نشان ميدهد .
قسمت تحتانى اين پل نيز مانند پل مارنون با سنك ساخته شده با اين تفاوت كه در اينجا قطعات بزرك سنك را به طرز مطلوبى تراشيده و به كار بردهاند .
طاقهاى متواليه هريك 3 متر ارتفاع و 30 ر 3 متر عرض دارد و مجموعا داراى 33 طاق است كه هريك از ديگرى 7 متر فاصله دارد . ارتفاع طاقها از كف رودخانه 5 متر و ضخامت ديوارهاى آنها 2 متر است .
خلاصه اينكه اين پل طورى ساخته شده كه ميتوان هم از زير و هم از رو در
سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 956
مساهمون: هانرى رونه دالمانى
ص٩٥٦