Romieu
مأمور كرد كه بايران رفته راجع به اين مملكت و دربار شاهى و قشون ايران و بالاخره راجع بفوايدى كه از اين اتحاد نصيب او خواهد شد تحقيقات كاملى نموده و نتيجهء مطالعات خود را به او گزارش دهند .
دولت انگليس چون از اين قضيه اطلاع يافت اقداماتى كرد و محرمانه به پاشاى بايزيد دستور داد كه از رفتن اين مأمورين بايران جلوگيرى نمايد پاشا هم « ژبرت » را توقيف نمود و چهار ماه او را در زندان نگاهداشت ولى « روميو » با همهء موانع و مشكلات سرانجام توانست خود را بايران برساند و با فتحعلى شاه مذاكراتى بكند ولى بدبختانه چندى پس از ورود بايران ناگهان بدرود حيات گفت و بطوريكه بعدها معلوم شد جاسوسان انگليسى او را مسموم كرده بودند .
خوشبختانه « ژبرت » پس از خلاصى از زندان با وجود موانع و مشكلات زياد خود را به تهران رساند و مأموريت خود را انجام داد و با موفقيت بفرانسه مراجعت نمود و مشمول مراحم امپراطور گرديد و در عوض اين خدمت داراى امتيازاتى شد .
كمى بعد هم ناپلئون يك هيئت سه نفرى يعنى « بنتان »
( Bontemps )
و « ژوآنن »
( Jouannin )
و لابلانش
( Lablanche )
را بايران فرستاد .
ناپلئون در آغاز سال ( 1807 ) نيز يك هيئت رسمى بدربار ايران فرستاد كه رياست آن با ژنرال « گاردان »
( Gardanne )
بود . « گاردان » علاوه بر مأموريت رسمى ميبايستى در ايران مطالعاتى بكند و سهلترين راه عبور از ايران بهندوستان را پيدا كند بعلاوه وسايلى فراهم نمايد تا دولت ايران بدولت انگليس اعلان جنگ بدهد و افغانها را هم بشركت در اين جنگ با ايران همراه نمايد و در عوض دولت فرانسه به ايران كومك كند و وسايل تأمين استقلال آن را فراهم سازد .
فتحعلى شاه پيشنهادات ناپلئون را پذيرفت و ژنرال « گاردان » مشغول تعليم و تربيت قشون ايران گرديد تا آن را با فنون نظامى فرانسه آشنا سازد ، پيادهنظامى تشكيل داد كه شمارهء آن به 5000 نفر ميرسيد و بتكميل سوارهنظام هم پرداخت و نواقص آن را بر طرف نمود و يك كارخانهء توپريزى هم در اصفهان تأسيس كرد .