وسيلهء ازدواج بايد بدست پدر و مادر فراهم گردد و پسران يا دختران بدون رضايت و اجازه والدين نميتوانند ازدواج نمايند اما همين كه موافقتى حاصل شد و مراسم نامزدى به عمل آمد پسر و دختر مىتوانند جواهرات و مسكوكات طلا يا چيزهاى ديگرى بعنوان هديه نامزدى به يكديگر بدهند .
ساعت ازدواج را معمولا پيشواى مذهبى كه او را مؤبد ميگويند معين مىكند و بدون مراجعه به او امر ازدواج صورت نميگيرد .
يكى از آداب و رسوم عجيب آنها اين است كه دوشيزهء زردشتى مستقيما در جشن عروسى خود شركت نميكند مگر همان روز عروسى كه نمايندهاى از طرف داماد به خانه عروس ميآيد تا رضايت او را در امر ازدواج جلب نمايد .
در مراسم ازدواج فقط مردان حضور پيدا ميكنند مؤبد يا دستور كه پيشواى روحانيت است در جائى مىنشيند . داماد و نمايندهء عروس در طرف راست او جاى ميگيرند و اقوام و دوستان عروس و داماد در طرف چپ او مىنشينند پس از نشستن ، نمايندهء عروس شاخهء نباتى به داماد تقديم مىكند و او مجبور است كه اين شيرينى را بگيرد .
بعد از اين عمل مؤبد شروع به گفتن شرايط ازدواج مىكند و با زبان درى جملاتى ميگويد « زبان درى زبان معمولى زردشتيان است » و پس از آن از زند و پازند شرحى ميخواند و براى تازهداماد و نوعروس از اهورامزدا طلب خوشى و سعادت مينمايد .
پس از تمام شدن تشريفات مذهبى هدايائى از قبيل طاقهشال كشميرى و جواهرات و كلهقند و غيره در بين اعضاء دو خانواده داماد و عروس مبادله مىشود و بعد جشن با شكوهى ميگيرند و اشخاص زيادى كه دعوت شدهاند در اين جشن شركت مينمايند و شيرينى و اغذيه فراوانى صرف مىشود .
وضع زندگى زنان زردشتى بطور محسوس بهتر از ساير خواهران ايرانى آنها مىباشد . با وجود عقيده باينكه مرتبه زنان پستتر از مردان است زنان زردشتى از قوانين تساوى حقوق كاملا برخوردار هستند بلكه بعضى اوقات هم بر شوهران برترى
سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 808
مساهمون: هانرى رونه دالمانى
ص٨٠٨