در حوالى شهر واقع است . اين سنك سخت نيست و ميتوان آن را به سهولت تراشيد .
از اين سنك قورى و قهوهجوش و ديك و غيره ميسازند كه زوار آنها را خريده بعنوان ارمغان باوطان خود مىبرند .
كاشيهاى فلزى رنك
در ميان ظروف كاشى آنهائى كه داراى انعكاس فلزى باشند در اروپا زيادتر طالب دارند . اين ظروف در غالب ايالات و ولايات ايران يافت ميشوند ولى بيشتر در شهر كاشان و نواحى آن مخصوصا در قصبهء نطنز ساخته ميشوند . يكنوع از آنها نقشهاى زردرنگ و زمينهء سفيدى دارد و با اشكال هندسى تزئين يافته است . ظروفى كه در زمان قديم ساخته شدهاند سوارانى را نمايش ميدهند كه در گردش و تفريح هستند .
نوع ديگر اين ظروف زمينه آبى لاجوردى دارند و نقشهاى آنها با آب طلا ترسيم شده است . رنك آنها گاهى مانند برنج و گاهى مانند مس قرمز است و پارهاى هم داراى رنگى مايل برنك سبز هستند . ما يكى از اين ظروف كاشى فلزى رنك را ديديم كه مانند كوزهء دهانگشادى بود و دستهاى هم داشت . نقاشى آن مانند كتيبهاى بود كه معلوم شد فقط نقش است و مفهومى ندارد . در تنهء آن نقش سه نفر سوار بود كه سرهاى آنها بسرهاى سواران جنگى مغول شباهت داشت رنگ نقوش آن متمايل برنك گل سرخ بود . ميناى آن بسيار قشنك و معرف قابليت و مهارت سازنده بود . پايه آن بدون نقش بود و رنك آن به خاك طباشير شباهت داشت . درون آن هم لعاب خرمائى رنك بسيار خوشنمائى داشت . اين ظروف در اواخر قرن سيزدهم و آغاز قرن چهاردهم ساخته شدهاند .
در كلكسيون موسيو « شفر »
Shefer
كه يكى از باستانشناسان مشهور است بشقاب كوچكى ديديم كه در مركز آن تصوير ببرى ديده ميشد كه روى غزالى افتاده است و زمينهء آن از شاخ و برك و گل زينت يافته بود . اين ظرف از ساختههاى قرن پانزدهم است .
ما ليوانى بدست آورديم كه در قرن شانزدهم ساخته شده است درون آن از لعاب سفيد