تشريفات مختصر و سادهاى صورت ميگيرد . در دهكدههائى كه مسكن قبايل است اغلب به همان رسوم قبايلى اكتفا مىشود و عروسى آنها بواسطهء عدم بضاعت تشريفاتى ندارد و فقط مهريهء مختصرى معين ميكنند و قبالهاى مينويسند و زن به خانه شوهر ميرود .
اندرزهاى موهوم
كتاب كلثومننه كه ما مكرر به آن مراجعه خواهيم كرد راجع بشب اول عروسى دستورات و اندرزهائى ميدهد و تازهدامادان و نوعروسان را راهنمائى مىكند و ما در زير شمهاى از آن اندرزها و دستورات را ذكر مىكنيم :
1 - شبى كه عروس با همراهان وارد اطاق حجله مىشود داماد نبايد بلافاصله نزد او برود بلكه بايد چند لحظه در اطاق ديگر نزد همراهان عروس بماند ولى بهيچوجه مجاز نيست كه به آنها روى خوش نشان دهد و لبخندى بزند و يا با آنها مزاح كند .
2 - وقتى كه داماد وارد حجلهخانه مىشود بايد در پهلوى عروس بنشيند و عروس بايد ساق پاى راست خود را در روى ساق پاى چپ داماد بياندازد و دست راست خود را هم روى دست راست داماد بگذارد تا در زندگانى هميشه دست او بالاى دست شوهر باشد .
3 - بايد لگن بزرگ و آفتابهء پر از آبى بياورند و ساق پاى راست عروس و ساق پاى چپ داماد را با هم در لگن بشويند .
4 - پس از آنكه دست و پاى هردو در لگن شسته شد ، داماد بايد فورا عروس را در آغوش گرفته در بستر خواب قرار دهد و بلافاصله پنبهدانه در روى سر او بريزد .
5 - شام عروس بايد از خانهء مادرش برود و مادر هم بايد آن را در پشت ديوار يا پردهاى پخته باشد .
6 - روز عروسى بايد كمى كافور با گلاب و حبوبات برشته بعروس داد تا اولين نوزاد او پسر باشد .