تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 241

مساهمون:

ص٢٤١
انعام بنوكر بدهد و گاهى مىشود كه مبلغ انعام بمراتب بيش از بهاى هديه ميگردد . لباس مستخدمين مقرب نيز مانند لباس ارباب است بطوريكه براى يكنفر بيگانه تشخيص آن دو از يكديگر مشكل است و فقط از رفتار و گفتار آن‌ها بايد فهميد كه ارباب كدام و نوكر كدام است . مستخدمين اغلب مؤدب و دست به سينه در مقابل ارباب ميايستند و دست‌ها را در آستين لباس خود مخفى ميكنند . مستخدمين تقريبا از اعضاء لاينفك خانه محسوب ميشوند و غالبا در صحبت‌هاى ارباب با مهمان مداخله ميكنند و صاحب‌خانه بتوسط همين نوكران از اخبار و وقايع بازار آگاه ميگردد . بزرگان و اعيان كشور ، خود را در اذيت كردن و حتى كشتن نوكران ذيحق ميدانند ولى كمتر كارگاه خراطى در بازار تهران - خراط مشغول ساختن ميانه قليان است . مستخرج از سفرنامه فلاندن و كوست ( 1854 - 1843 ) اتفاق ميافتد كه آزارى بآن‌ها برسانند بلكه اغلب با رأفت و مهربانى با آنها رفتار ميكنند و اطفال آن‌ها را با اطفال خود به تحصيل واميدارند . بزرگان ايرانى علاوه بر مستخدمين غلامان و كنيزانى هم دارند و آنها سياهان آفريقائى هستند كه حكم مال التجاره و املاك را دارند و بمعرض خريد و فروش درميآيند . اتفاقا اين سياهان علاقهء مخصوصى باربابان خود دارند و با اينكه مىتوانند پول زيادى