تعزيهخوانان بهيئت اجتماع به روى مصطبه ميآيند و يكى از آنها بالاى منبر رفته روضهء مختصرى ميخواند و هردفعه كه نام شهدا را بر زبان مىآورد همه دستهجمع گريه و ناله ميكنند و جمعيت تماشاچى را بشدت متأثر مينمايند و گاهى هم روضهخوان اشعارى را با آهنگ مخصوصى ميخواند و حضار هم بآهنگ آن سينه ميزنند .
پس از اين مقدمه نمايشات حزنانگيز شروع مىشود ، ابتدا جمعيتى از سقاها با مشكهاى پر از آب وارد ميشوند و بدور مصطبه ميگردند و تشنگى شهداى كربلا را بخاطرها ميآورند . حضار بديدن آنان شروع بآه و ناله ميكنند ، پس از سقاها دستهء درويشان ميآيند كه بالاى تن خود را عريان كرده ، زنجيرهاى سنگين به بدن خود مى - زنند و فرياد ميكشند و ميگويند : حسين . . . حسن .
عاشورا
در روز عاشورا دستهء ديگرى هم به اين دسته اضافه مىشود ، افراد اين دسته كسانى هستند كه نذر كردهاند در اينروز گروهى از سينهزنان كه منتظر حركت دسته هستند