بعد از ظهر دست از كار ميكشند و كسبه و تجار هم فقط چند ساعتى در روز دكانهاى خود را باز ميكنند . كارمندان ادارات هم بيش از يك يا دو ساعت كار نميكنند و كارهاى عمده ببعد از ماه رمضان موكول ميگردند .
معمولا يكساعت قبل از دميدن سفيدهء بامدادى مؤذنها و مناجاتكنندگان روى بامها با صداى بلند شروع روزه را اعلام ميكنند و فرياد ميكشند : « آب است كبابپز دورهگرد
و ترياك » در اين موقع مؤمنين آخرين فنجان چاى را نوشيده قليان يا چپقى ميكشند و آب زيادى مينوشند و حب كوچك ترياكى هم ميخورند و بخواب ميروند يعنى روز را تبديل بشب ميكنند . همين كه آفتاب قوس معمولى خود را در آسمان پيمود ، كوچهها
سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 186
مساهمون: هانرى رونه دالمانى
ص١٨٦