تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 180

مساهمون:

ص١٨٠
كسانى كه ميخواهند گوشه‌گيرى اختيار كنند تعليماتشان به طول ميانجامد و معمولا بايستى هزار و يك روز بمرشد خدمت كنند و پس از اين مدت هديهء قابل ملاحظه‌اى بمرشد بدهند تا مقام درويشى را به آنها عطا نمايد و اجازه دهد كه بتكدى بپردازند . درويشان در شهرهاى بزرگ يك محل اجتماع عمومى دارند كه موسوم است بخانقاه ، در شيراز نيز چندين محل اجتماع دارند از قبيل هفت تن و چهل تن و غيره ، درويشان در اين خانقاه‌ها كمتر ديده ميشوند و بيشتر مشغول گدائى هستند و آنچه از اين راه بدست ميآورند قسمت عمده‌اش بايد بمرشد برسد . بهرجهت شغل درويشى شغل آزاديست و كسانى كه لياقت كار كردن ندارند و يا از راهى كه تعقيب نموده‌اند مأيوس برگشته‌اند بدرويشى و دريوزگى تن درميدهند و تاج درويشى بر سر گذارده ، پوست ببر را بر روى شانه مياندازند تا بتوانند با سهولت عصارهء هم‌ميهنان خود را بكشند « 1 » طرز بجاى آوردن نماز

طرز عبادت شيعيان

مسلمان واقعى بايد در شبانه‌روز پنج دفعه نماز بجاى آورد در شهرها و دهكده‌هاى بزرگ كه مسجد وجود داشته باشد مؤذن بالاى بام يا منارهء مسجد رفته با صداى بلند اذان ميگويد و مؤمنين را دعوت به نماز مينمايد . شنيدن اذان مخصوصا وقتى كه مؤذن خوش‌صوت باشد در شخص خارجى بسيار تأثير مىكند و بقدرى اين تأثير شديد است كه هيچوقت از
هامش
( 1 ) كسانى كه بخواهند راجع بدرويشان تحقيقات بيشترى بكنند مىتوانند بكتاب بستان السياحة مراجعه نمايند .