كرده با مبلغى پول نزد حاكم ميفرستند و اوضاع كماكان به حال خود باقى ميماند . گاهى هم اردوى قزاقان در نزديك تهران
حكام بجاى احضار كردن دهقانان از آنها پول ميگيرند كه بجاى آنان سربازان ديگرى را اجير نمايند ولى اين كار بهانهايست براى مداخل و ابدا سربازى اجير نميشود .
مقدار پولى هم كه براى استخدام هرسرباز ميگيرند در همهجا يكسان نيست ، در بعضى ايالات يكصد فرانك و در برخى پانصد فرانك ميگيرند .
وضع سربازان
سرباز ايرانى نه لباس خوب ميپوشد نه غذاى خوب مىخورد ، فقط فوج قزاق كه در تحت تعليمات صاحبمنصبان روسى هستند حقوق منظم و غذاى مرتبى دارند و افواجى كه در زير دست صاحبمنصبان ايرانى هستند حقوقى نميگيرند و اگر هم بندرت چيزى به آنها بدهند مبلغ قابل ذكرى نيست . صاحبمنصبان جزء مواجب افراد ابوا بجمعى خود را از خزانهء دولت ميگيرند و مواجب خود آنها هم بجيب صاحبمنصبان ما فوق ميرود .
سربازان عموما براى امرار معاش بنوبت مرخصى گرفته دنبال كسبوكار ميروند و اغلب بقصابى و هيزمشكنى و كارهاى ساختمانى ميپردازند و خلاصه آنكه سربازخانه بمعنى واقعى در ايران وجود ندارد . سربازان و افسران اغلب در خانههاى خود زندگانى ميكنند و فقط در مواقع ضرورت در سربازخانه حاضر ميشوند . سرباز ايرانى