و نواقصى هستند . بهتر آن است كه نقشهها را بسليقه و ذوق نقاشان شرقى واگذارند تا مانند سابق فرشهاى مطلوبى از كارخانهها بيرون آورند .
اجرت كارگران فرشباف در همهجا يكسان نيست و بطوركلى بسيار كم است و كارگر با سختى امرار معاش مىكند . در بعضى ايالات مانند كرمان كارگران مجبورند اقسام مختلف گره كه در قالىهاى شرقى به كار ميرود
كه در كارخانههاى زيرزمينى كار كنند زيرا كه هواى روى زمين خشك است و نخها را شكننده مىكند و به كار بردن آنها مشكل مىشود ، حتى در زيرزمينها هم بايد ظروف بزرگى از آب قرار دهند تا خشكى هوا بر طرف گردد . البته كار كردن در كارخانههاى زيرزمينى مخالف بهداشت است و غالبا كارگران بامراض خطرناكى مبتلا ميگردند .
دستهبندى فرشها
در ايران سه نوع فرش ميبافند كه عبارتند از قالى و گليم و نمد . قاليهاى بزرك كه براى مفروش كردن كاخهاى سلطنتى بافته ميشوند بسيار ممتاز و در نوع خود بىنظير ميباشند . دوشيزگان نيز در ايام نامزدى قاليچههاى بسيار نفيسى ميبافند و آنها را بعنوان جهيز با خود بخانهء شوهر مىبرند . اين قاليچه بمنزلهء حلقهء طلائى است كه اروپائيان در موقع ازدواج با هم مبادله ميكنند و بايد هميشه با خود داشته باشند . زن ايرانى هم ما دامى كه زنده است نميتواند چنين فرشى را كه به خانه شوهر آورده است از خود دور نمايد .
اين فرش نامزدى هنرمندى و قابليت دست عروس را مىرساند . دقت در كار و حوصله و وفادارى به شوهر و درجهء سازش روحى عروس را از بافتن چنين فرشى استنباط مينمايند و هرقدر اين قاليچه نفيس و خوشبافت باشد داماد و كسان او نسبت