زندگانى آن در هواى آزاد بسيار كوتاه است و 40 روز بيشتر طول نميكشد ، ابتدا با ولع شديدى از برك درخت توت تغذيه مىكند و پس از آنكه هشت الى ده روز گذشت بيحس مىشود و مثل اينستكه بخواب عميقى فرورفته باشد بعد از دو الى سه روز مجددا بيدار مىشود و جانى ميگيرد و به خوردن برك توت ميپردازد ، از موقع اولين خوراك آن را در كلبههائى جاى ميدهند كه به تلمبار موسوم هستند و روى آنها را با ساقههاى برنج ميپوشانند و كرم هم بايد در محلى قرار گيرد كه تقريبا 5 / 1 متر از كف كلبه بلندتر باشد و در همين محل ميماند تا درشت شود و رنك شفافى پيدا كند ، در همين موقع است كه خود را بشاخههائى كه بطور قائم در كلبه قرار دادهاند ميچسباند و مشغول درست كردن پيله مىشود يعنى لعاب دهان را مانند تارى پيوسته بدور خود باز كردن پيله
ميپيچد و اين كار مدت ده روز به طول ميانجامد ، در اينمدت بايد در تلمبار محكم بسته شود ، پس از گذشتن اين مدت در تلمبار را باز ميكنند و پيلهها را مىبينند كه بشاخهها
سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 85
مساهمون: هانرى رونه دالمانى
ص٨٥