كه بين بروجرد و اصفهان واقع شده ميروند .
در نواحى منزلگاه بهارى و پائيزى زراعت هم ميكنند يعنى قبل از اينكه از ييلاق بقشلاق بروند در پائيز زمين را شخم زده و بذرافشانى ميكنند و در بهار كه مراجعت كردند به آبيارى و پرستارى مزارع خود ميپردازند و قبل از آنكه به ييلاق بروند محصول آن را برميدارند .
مهاجرت ساليانه بگرمسير و سردسير از به دو ورود اين قبايل به اين ناحيه معمول بوده و تاكنون هم باقيست زيرا كه شغل اصلى آنها پرورش اغنام و احشام بوده و هست ، بعدها قسمتى از آنها در اراضى حاصلخيز ثابت مانده و مشغول زراعت و كسب و كار شدهاند .
در محلهاى گرمسير و سردسير هرقبيله مرتع معينى دارد و در قسمت مخصوص به خود چادر مىزند و حدود هرقسمت بوسيلهء سنكهاى سفيدى از زمانهاى بسيار قديم معين شده و بنا بر سنت قديمى نقل مكان دادن يا برداشتن اين سنگها ممنوع است .
بطورى كه در پيش گفتيم شغل اساسى طوايف بختيارى پرورش مواشى مخصوصا گوسفند است كه عايدات سرشارى دارد . اكنون شمارهء گوسفندان اين طوايف به 300000 ميرسد كه همهساله عدهء زيادى از آنها را باصفهان برده و بقصابان ميفروشند . بختياريها در محلهاى ييلاقى تنباكو هم زراعت ميكنند .
تربيت مواشى
پرورش اسب از زمانهاى بسيار دور در اين قبايل معمول بوده و نژادى را بوجود آوردهاند كه خون آن با خون اسبان عربى مخلوط است . اسبان بختيارى بسيار چابك و پرطاقت هستند و مسافات زيادى را بدون احساس خستگى طى ميكنند .
بزهاى بختيارى بلند قد و داراى موهاى طويل قابلاستفادهاى هستند . پوست