تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سفرنامه از خراسان تا بختيارى ( فارسى ) — صفحة 1025

مساهمون:

ص١٠٢٥
ناحيه بختيارى در ازمنه گذشته شاهد و ناظر وقايع تاريخى قابل‌ملاحظه‌اى بوده كه اكنون آثار بسيار قليلى از آنها باقى مانده است ، باستثناى پايه‌هاى چند پل خراب كه ميگويند براى عبور سپاهيان اسكندر بر روى رودخانه‌ها ساخته شده بوده ديگر چيزى از آثار تاريخى در اين ناحيه باقى نمانده است . بطوريكه اشخاص موثق مكرر براى من نقل كردند كتيبه‌هائى با خطوط ميخى در پاره‌اى از كوهها موجود است ولى مشاهدهء اين آثار تاريخى براى ما ممكن نيست زيرا كسانى كه مدعى راهنمائى هستند اطمينان ندارند كه بتوانند مستقيما بآنجاها بروند و ممكن است راه را گم كنند و نتوانند به سهولت اين يادگاريهاى قديمى را بما نشان دهند .

جمعيت بختيارى

اغلب نويسندگان موافقت دارند كه جمعيت قبايل بختيارى به 30000 خانوار ميرسد و بر فرض اينكه اعضاء هرخانواده را بطور تقريب 5 تا 8 نفر به حساب آوريم جمعيت اين ناحيه حداقل به 150000 و حداكثر به 240000 نفر ميرسد . از اين عده 3000 خانوار در محل سكونت دارند و بقيه با احشام و اغنام خود متحرك و سيار هستند و پيوسته از جائى بجاى ديگر نقل مكان ميكنند . جمعيت ثابت در دهكده‌هائى كه در قسمت‌هاى پست اين ناحيه واقع شده سكونت دارد و بزراعت مشغولست . دهكده‌ها هم تماما از خشت و گل ساخته شده و بام آنها مسطح و از شاخ و برك درختان پوشيده و از گل اندود شده است . در حوالى اين دهكده‌ها مزارع حاصلخيزى ديده مىشود كه محصول فراوانى براى سكنه فراهم مينمايند .

بيابان‌گردان و مهاجرت ساليانه

بيابان‌گردان در زمستان در دشتهاى شوش در حوالى شوشتر و دزفول چادر ميزنند و در بهار و پائيز به طرف مشرق نقل مكان مينمايند و در حوالى كوهستانها منزل مينمايند و چون هوا بشدت گرم شود به بالاى كوههائى