بود ، خداوند پرستش نمىشد . » « 1 »
« اعمش » گويد : به امام صادق عليه السلام عرض كردم : « چگونه مردم به حجت ناپيدا و مستور بهرهمند شوند ؟ » گفتند : « همچنانكه به خورشيد بهرهمند شوند و آنگاه كه ابرش فرو پوشد » . « امام سجاد عليه السلام فرمودند : « ما آن كشتى جارى و نجات بخش در وحشتناكترين ژرفناهاى درياهاى طوفان خيز روزگاريم كه هر كس در آن كشتى درآيد ايمن و هر كس تخلف ورزد غرق مىشود . » و نيز فرمودند : « خداوند از كسى كه دوستار ما است و حال آنكه در صلبهاى پدرانشان باشد . » ميثاق گرفته آن چنان كه قادر بر ترك ولايت ما نيستند به علت اينكه خداوند سرشتشان را بر ولايت ما سرشته است و نيز اشعار زير را بيان كردهاند :
امام سجاد : اگر حقيقت را فاش بگويم بت پرستمان مىخوانند
انّى لاكتم من علمى جواهره * كيلا يرى ذو جهل فيفتتنا
و قد تقدم من هذا ابو حسن * الى الحسين و اوصى قبله الحسنا
و ربّ جوهر علم لو ابوح به * لقيل لى انت ممّن يعبد الوثنا
و لا ستحل رجال مسلمون دمى * يرون اقبح ما يأنونه حسنا
من جوهر دانشم را پنهان مىدارم ، مبادا نادانى در حق ما به ناروا افتد . پيش از اين « ابو الحسن على عليه السلام نيز چنين گذشت و وصايت را به حسين و وصى جلوترش حسن عليهما السلام بوديعت سپرد . چه بسيار جوهر دانش كه اگر بدان تصريح كنم ، متهم به بتپرستى مىشوم و مردم مسلمان ريختن خون مرا حلال مىدانند و چنان نمايد ، چيزى را كه خوبش پنداشتند زشتترين خواهند يافت .
اهل البيت تمام تماميتهاى نعمت ، رحمت ، كمال و ترجمان وحى خدايند
در كتاب « تنزلات » و « سفينهء » راغب الصدر نيز اين اشعار آمده است . كه امام
هامش
( 1 ) - در پاورقى ( 9 ) اندك توضيحى داديم .