و آن اين است كه بر هيچ يك از انبياء جز آل محمد ( ص ) سلام نثار نكرده است . « 1 »
خداوند در خصوص آل محمد ( ص ) فرمود : « سلام على آل ياسين » . و خداى تعالى در قصهء « الياس عليه السلام » فرمود : سلام على « الياسين » اگر مرادش حضرت الياس نبىّ عليه السلام بود ، هر آينه مىگفت : « سلام على الياس » اگر كسى اشكال كند و بگويد خداى تعالى « سلام » بر « جمع » الياس نثار كرده است ، در جواب گوييم : « الياس » يكى بيش نبوده است ، مع الوصف اگر سه نفر يا بيشتر « الياس » بود بدون ترديد خداوند مىفرمودند : « سلام على الا لياسين » يعنى با « الف و لام تعريف » زيرا قاعده ادبى اقتضاء مىكند كه « جمع معرف به الف و لام » عرصه عموم باشد .
سزاوارترينها به درود و رحمت و صلوه ، تكامل عمل نثاركننده درود است
چون خداوند متعال مؤمنين استوار و مقاوم و پايدار را به درود و رحمت بشارت فرموده است ، پس محمد و آل محمد سزاوارترينها به درود و رحمت است و چون « تصليهء » و درود مؤمنين دعاى خير و طلب ازدياد رحمت و علوّ مقام و عظمتشان ، براى آن حضرت و آل او است ، پس بهتر و بيشترين بهرهبرى از « دعا » و « تصليهء » ، مبنى بر اين است كه ، مؤمن با « دعا ، تصليه و تسليم » بر رسول اكرم ( ص ) و آل طاهرينش ، عمل خود را به حد كمال برساند ، همچنانكه در « ادعيه و مناجات ائمه اهل البيت » عليهم السلام وارد است كه هنگام « تصليهء و تسليم » بر نبى اكرم ( ص ) ، « آل » پاكش عليهم السلام را نيز در پى مىآوردند و درود بر محمد با اعاده حرف « على » ، يا بدون تكرار « على » ، بوسيله « واو عطف ، تصليهء و تسليم »
هامش
( 1 ) - معلوم است كه اين روايت امام رضا عليه السلام دستخوش تحريف و حذف شده است چرا كه امام رضا عليه السلام خوب مىداند كه خداوند در قرآن به آل ابراهيم نيز سلام نثار كرده است علاوه بر آل ، به بعضى پيامبران انفرادا مثل ايوب كه فرمود و اذكر فى الكتاب ايوب عليه السلام و به يحيى سلام عليه يوم ولد و سيح عليهما السلام نيز سلام داده است .