در كتاب الاصابه در بيوگرافى عمار آمده كه احاديث بسيارى از رسول خدا بطور متواتر نقل شده كه فرمودند : ( انّ عمارا تقتله الفئه الباغيه ) و امت اسلامى اجماع دارند كه او در جنگ صفين شهيد شد ، و در سال سى و هفت هجرى در ماه ربيع الاول در سن نود و سه سالگى در ركاب على عليه السلام بدست جنايتكاران شام به شهادت رسيدند .
در كتاب الاصابه در شرح احوالات ابو ليلى غفارى آمده كه گفت : از رسول خدا شنيدم كه مىفرمودند :
« ستكون من بعدى فتنه فاذا كان ذلك فالزموا علىّ بن ابيطالب فانّه اوّل من آمن بى و اوّل من يصافحنى يوم القيامه و هو الصّديق الاكبر و هو فاروق هذه الامّه و هو يعسوب المؤمنين و المال يعسوب المنافقين » - « به زودى بعد از من فتنهاى واقع مىشود . پس چون چنين شد ، ملازمت و مصاحبت على را بر خود واجب بدانيد . چه آنكه او ، اول كسى است كه به من ايمان آورد ، و اول كسى است كه در روز قيامت با من دست مىدهد . او بزرگترين راستگو و جداكنندهء حق از باطل در اين امت است .
او رئيس مؤمنين است در حالى كه رئيس منافقين تمتعات دنيوى است .
ينابيع المودة لذوي القربى ( على و شكوه غدير بر فراز وحى و رسالت ) ( فارسي ) — صفحة 348
مساهمون: القندوزي
ص٣٤٨