خطابهاى مسئوليت آفرين قرآن نسبت به آن حضرت است مانند :
يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ . . .
« 1 »
يا أَيُّهَا الْمُزَّمِّلُ . . .
« 2 » ) پس ادامه داد :
« آيا نمىدانيد كه خداوند عزيز و جليل مولاى من است و من مولاى مؤمنين هستم و من از خود مؤمنين سزاوارتر به تصرفات كيان آنان مىباشم ؟ گفتند : آرى يا رسول اللّه . سپس در حالى كه دست على را گرفته بود فرمود :
« من كنت مولاه فعلىّ مولاه اللهمّ وال من والاه و عاد من عاداه » در اينجا سلمان فارسى برخاست و گفت يا رسول اللّه « ولاء علىّ ماذا ؟ » « منظور شما از ولايت على چيست ؟ » آن حضرت فرمودند : « ولائه كولائى من كنت اولى به من نفسه فعلىّ به نفسه » - « ولايت على چون ولايت من است هر كس كه من از خود او اولى و احق بر شئونش باشم ، پس على نيز از خودش هر كس بر شئونش سزاوارتر به تصرف است .
سپس آيه شريفه چنين نازل شده
« الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَ أَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَ رَضِيتُ لَكُمُ الْإِسْلامَ دِيناً »
« 3 » - امروز دين شما را تكميل كردم و نعمتم را بر شما تمام نمودم و خشنودم كه اسلام دين شما باشد .
سپس رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمودند : « اللّه اكبر باكمال الدّين و اتمام النعمه و رضاء ربّى برسالتى و ولايه علىّ بعدى » « خدا بزرگتر ( از آن است كه توصيف شود ) به لطفش نسبت به مسلمين ، با تكميل دين و اتمام نعمت و خشنودى پروردگارم به رسالت من و ولايت على بعد از من . »
مردم گفتند يا رسول اللّه اين آيات در شأن على تنها است ؟ فرمودند : « بلى فيه
هامش
( 1 ) - مدثر 1
( 2 ) - مزمل 1
( 3 ) - مائده 3