باب سى و هشتم در تفسير آيه شريفه : « يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ »
« 1 »
در مناقب از تفسير مجاهد آمده كه اين آيه در شأن امير المؤمنين على عليه السلام نازل شده است آنگاه كه رسول خدا على را در مدينه بجانشينى خود گماشت . على گفت : « يا رسول اللّه آيا مرا با زنان و كودكان برجا مىگذارى ؟ » رسول فرمودند : « اما ترضى ان تكون منّى بمنزلهء هارون من موسى حين قال موسى اخلفنى فى قومى و اصلح » . . . هنگاميكه موسى به هارون گفت « تو در ميان قوم جانشين من باش . »
در مناقب از حسن بن صالح از امام صادق عليه السلام در معناى آيه شريفه مورد بحث نقل شده كه فرمودند : « اولو الامرهم الائمه من اهل البيت عليهم السلم » صاحبان امر حكومت همان امامان از اهل بيت مىباشند . حموينى با سند از سليم ابن قيس هلالى نقل كرده كه گفت : على را ديدم در زمان خلافت عثمان در مسجد نشسته بود جماعتى از مهاجر و انصار « فضائل على » را با يكديگر مذاكره مىكردند و خود « على » ساكت نشسته بود . آن گروه گفتند : اى ابو الحسن سخن بگو ؟ آن حضرت فرمود : « اى گروه قريش و انصار از شما مىپرسم از آنچه خداوند بشما اين فضيلت را عطا كرده آيا بوسيله خودتان است يا بوسيله غير خودتان ؟ » آنان گفتند آنچه خداوند بما عطا فرموده ، به بركت وجود « محمد » صلى اللّه عليه و آله و سلم است . حضرت امير فرمود : « آيا شما نيستيد كه مىدانيد رسول خدا فرمودند : « انّى و اهل بيتى كنّا
هامش
( 1 ) - نساء 59