حكما او را بواسطهء وفور منافع و شيوع فوايد مادة الحيوة كويند و تناول آن پيش از غذا و بعد از غذا جايز بود اخلاط ان فلفل دار فلفل زنجبيل دارجينى بليلج املج شيطرج هندى زراوند مدخرج جوز هندى خصى الثعلب مغز صنوبر مغز حب صنوبر كبير پنج بابونه از هريك ده درم كل بابونه پنج درم مويز طايفى منقى سى درم مجموع كوفته و بيخته با سه جند ادويه عسل سفيد كه با آب پياز سرخ جو شانيده باشند و كف برداشته و بقوام آورده معجون سازند شربتى بعد از جهل روز مقدار جوزى
[ معجون لبوب ]
صفت معجون لبوب كه باه را قوة و دهد