سرخ بود و عروق بدنش منتفخ و ممتلى و تدابير سالفه مولّد دم مانند آنكه شرب شراب كند در صباح و مساو تعاهد تناول لحمان و حلاوى نمايد امّا مشايخ و صبيان و ضعفا و نحفا و جماعتى كه معد و اكباد ايشان ضعيف بود قصد فصد نكنند مكر هنكام مساس حاجه و سنوح ضروره و آن وقت نيز مبالغه در كرفتن و خون و تقليل غذا جايز نشمرند تا اعضاى غذا و احشا ضعيف نكردد و مبتلا بالآم و اسقام نشوند مانند خفقان و استسقا و لقوه و سكته و فالح ليكن كسى كه معتاد بفصد بوده باشد دفعه ترك نكند تا آيل بخوانيق و ذبح و مطبقه و دماميل نكردد
ألواح الصحة ( فارسي ) — صفحة 116
مساهمون: متطبب جيلاني ( گيلانى )
ص١١٦