مقدونس يا مثل دانه گياهى كه در مصر أو را اخله گويند ، اما اندكى درازتر از آنست ، وجرم آن از ان أصغر است ودر آن حرارت ( وحرافت ) است واندكى تلخى نيز دارد در وقت چشيدن زبان را گرم كند ، ( حقير مىگويد ) از كلام أو اين فهم مىشود كه تخم أو بتخم اخله مىماند پس غير اخله خواهد بود صاحب جامع بغدادي گويد كه اين گياه اطريلال كه أو را رجل الغراب وحرز الشيطان گويند ودر زمينهائى سنجد حارة المزاج ومعتدله مىرويد در مواضع معموره بزروع ، ونبات آن شبيه به نبات شبت در ساق وقد وگل مگر اين كه گل اين دوا سفيد باشد ودانه بيرون مىآرد وكوچك بدرازى مايل ، باريك سرخ نقره مايل حار المذاق در وقت خائيدن حرارتي از ان احساس مىتوان كرد وهرگاه كه از ان شاخى تازه برگيرند وبر زمين هموار نهند جاى پائى مرغ انگشتان آن ظاهر شود واين
عين الحياة ( ويليه رسالة آطريلال ) — صفحة 131
مساهمون: هوشيارى
ص١٣١