است » . « 1 »
هنگامى كه ابن ابى الحديد اين سؤال حسّاس را از ابو جعفر نقيب مىپرسد ، او به سرعت از موضع خود عقبنشينى مىكند ، در حالى كه در ابتداى كار ، حكم خود را در اين باره به صورت قطعى بيان كرد . شايد علت عقب گرد وى اين بوده كه ديده شيوع اين مسأله از زبان او مشكلاتى را برايش به همراه خواهد داشت .
( 1 )
2 - من نمىگويم ، على مىگويد
شبيه اين حادثه مورد ديگرى ذكر مىكنند كه از حساسيت ويژهاى برخوردار است . گفته مىشود كه يكى ديگر از استادان ابن ابى الحديد با همين شيوه و در برخورد با خود وى از عقيدهاش برگشت تا خود را از افتادن در مشكلات ناخواسته ، دور سازد . ابن ابى الحديد مىگويد : استادش سخن على عليه السّلام را برايش بيان كرد كه در مرضى كه منجر به فوت پيغمبر شد ، عايشه بود كه پدرش را مأمور اقامهء نماز براى مردم كرد . به استادم گفتم به نظر شما ، عايشه پدرش را براى نماز تعيين كرد نه رسول خدا ؟ ! گفت : من اين را نمىگويم ، ليكن على چنين مىگفت ، و تكليف من غير از تكليف او است ، او حاضر بود و من نه . من به اخبارى كه به من رسيده احتجاج مىكنم . اين اخبار حاكى است كه پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله او را براى نماز تعيين كرد . اما على به آنچه كه خود مىدانست . « 2 »
هامش
( 1 ) شرح نهج البلاغه ، ج 14 ، ص 193 ، بحار الانوار ، ج 28 ، ص 323 ؛ اثبات الهداة ، ج 2 ، ص 360 ؛ 337 - 338 .
( 2 ) همان ، ج 9 ، ص 198 .